• عنوان

    بررسي ارتباط ارتفاع صورت با بلوغ درز بين كامي توسط راديوگرافي Cone beam computed tomography

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    پيش زمينه: يكي از درمان هاي چالش برانگيز در علم ارتودنسي ، درمان تنگي فك بالا مي باشد . با افزايش سن ، درهم فرورفتگي هاي استخواني در طاقچه هاي كامي افزايش پيدا كرده و امكان درمان اين بيماران توسط دستگاه هاي معمول ارتودنسي كاهش پيدا مي كند. مقالات و كتب ارتودنسي پيشنهاد مي كنند پس از جهش بلوغ رشدي امكان درمان تنگي كام با استفاده از دستگاه هاي معمول ارتودنسي وجود نداشته و بيمار نيازمند جراحي براي رفع تنگي كام است. در اين مطالعه تحليلي سعي داريم به بررسي تفاوت هاي فردي در بسته شدن درز بين كامي و عوامل احتمالي موثر بر آن مثل ارتفاع صورت ، سن و جنس بپردازيم. هدف: بررسي تاثير ارتفاع صورت در مرحله تكاملي بسته شدن درز بين كامي مواد و روشها: 164 بيمار مراجعه كرده به دانشكده دندانپزشكي گيلان و مشهد كه داراي عكس هاي لترال سفالومتري و CBCT ماگزيلا بودند ، به مطالعه وارد شدند . با استفاده از نرم افزار onyx ceph عكس هاي لترال سفالومتري بيماران آناليز شد تا ارتفاع صورت بيماران بدست آيد. از روي عكس هاي CBCT ، 5مرحله تكاملي كام بررسي گرديد بدين صورت كه مرحله ي A: خط درزي مستقيم با دانسيته ي بالا با درهم فرورفتگي كم يا بدون آن ، مرحله ي B:خط درزي كنگره اي شكل با دانسيته بالا ، مرحله ي C: دو خط موازي كنگره اي شكل با دانسيته ي بالا كه در برخي نقاط به هم نزديك و در برخي نقاط با فضاهاي با دانسيته ي پايين از هم جدا شدند . ،مرحله ي D : اتصال كامل در استخوان كامي بدون هيچ شواهدي از وجود درز ، مرحله ي E : اتصال كامل استخوان كامي و زوائد پالاتين استخوان ماگزيلاري . يافته ها : در گروه سني 20 تا 35 سال تفاوت مرحله تكاملي درز بين كامي در افراد با ارتفاع صورت مختلف تفاوت معني داري داشت (004/0=P) به طوري كه كساني كه ارتفاع صورت كمتري داشتند ،مرحله پايين‌تري از نكامل درز بين كامي داشتند. همچنين تفاوت مرحله تكاملي درز بين كامي بين ارتفاع‌هاي مختلف صورت در كل بيماران معني‌دار بود (001/0=P). از طرف ديگر در گروه سني 20 تا 35 سال (004/0=P) مراحل بالاتر در زنان بيشتر بود. بين بيماران زن و مرد در ساير گروههاي سني از نظر تكامل درز بين كامي تفاوتي ديده نشد (05/0<P) و همچنين در بين گروه هاي سني مختلف ، پراكندگي انواع مختلف درز بين كامي از نظر آماري تفاوت معني داري نداشت (05/0<P). نتيجه گيري: يك همبستگي مثبت بين ارتفاع صورت و مرحله تكامل درز بين كامي وجود دارد (001/0>P، 282/0=r) به طوري كه افراد با ارتفاع صورت كمتر تكامل كمتري داشتند و به عكس افراد با ارتفاع صورت بيشتر در مراحل بالاتري از تكامل درز بين كامي بودند. كليد واژه ها : درز بين كامي ، ارتفاع صورت ، سفالومتري
  • شماره ركورد
    32091
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان