بررسي شيوع و ريسك فاكتورهاي دردهاي گردني در پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبت ويژه بيمارستانهاي آموزشي درماني شهر رشت در سال 97

رشت

مقدمه: پرستاري به عنوان شغلي با نيازمنديهاي فيزيكي بالا شناخته شده است و به همين علت كاركنان پرستاري در معرض خطر ابتلا به اختلالات اسكلتي- عضلاني مرتبط با كار قرار دارند. مطالعهي حاضر با هدف بررسي شيوع و ريسك فاكتورهاي دردهاي گردني در پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبت ويژه بيمارستانهاي آموزشي درماني شهر رشت در سال 97 انجام گرفته است. مواد و روشها: طي يك مطالعه مقطعي توصيفي تحليلي تمامي پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبتهاي ويژه مراكز آموزشي درماني شهررشت در سال 1397 به روش سرشماري وارد مطالعه شدند. ابزار جمع¬آوري اطلاعات پرسشنامهاي مشتمل بر دو بخش بود كه بخش اول شامل اطلاعات دموگرافيك از قبيل سن، جنس، قد، وزن و اطلاعاتي پيرامون تعداد شيفتهاي كاري، زمان شيفتها در طول روز، وضعيت تاهل، سابقه كاري، سابقه ارثي دردهاي گردني، سابقه فعاليت ورزشي، و سابقه مشكلات روحي- رواني بود. بخش دوم نسخه فارسي پرسشنامه شاخص ناتواني گردن بود كه روشن ميسازد گردن درد چه تاثيري بر روي توانايي فرد در انجام فعاليتهاي روزانه داشته است. پرسشنامه توسط مجري طرح در ميان پرستاران بخشهاي مراقبتهاي ويژه 7 مركز آموزشي درماني شهر رشت در طول يك ماه از اسفند ماه 97 تا فروردين ماه 98 توزيع و پس از پاسخ¬دهي جمعآوري شد. يافتهها: 120 نفر از 145 پرستار شاغل در بخش مراقبتهاي ويژه بيمارستانهاي آموزشي درماني شهر رشت در مطالعه شركت كردند (نرخ پاسخگويي 7/82%). ميانگين سني شركتكنندگان در مطالعه 8/5±7/35 سال و 117 نفر (5/97%) مونث بودند. شيوع كلي دردهاي گردني 5/82% (99n=) بود كه درد گردني در 62 نفر (7/51%) خفيف، در 32 نفر (7/26%) متوسط، و در 5 نفر (2/4%) شديد بود. بين شيوع دردهاي گردني با جنسيت (079/0P=)، شاخص توده بدني (836/0P=)، تعداد شيفتها (069/0P=)، نوبت شيفتها (224/0P=)، سابقه ارثي دردهاي گردني (779/0P=)، و سابقه مشكلات روحيرواني (460/0P=) ارتابط معناداري مشاهده نشد ولي بين شيوع دردهاي گردني با سن (031/0P=)، وضعيت تاهل (012/0P=)، سابقه كاري (019/0P=)، و فعاليت ورزشي (032/0P=) ارتباط معناداري مشاهده گرديد. نتيجهگيري: اين مطالعه، شيوع بالاي دردهاي گردني را در ميان پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبت ويژه نشان داد كه با سابقه كاري بيش از 15 سال و سن بالاتر از 40 سال ارتباط مستقيم و با فعاليت ورزشي ارتباط معكوس داشت. از اين رو، اتخاذ اقدامات لازم جهت پيشگيري و به حداقل رساندن اين عوارض توسط سياستگذاران به منظور محافظت از سلامت پرستاران و كيفيت خدمات مراقبت سلامتي كه آن¬ها براي بيماران فراهم مي‌كنند، ضروري به نظر ميرسد.

32111

علوم پزشكي گيلان