بررسي ارتباط تغييرات سطح سرمي آلبومين با پيامدهاي بيماران سوخته بستري شده در بيمارستان ولايت از ابتداي دي ماه سال 1394 لغايت پايان دي ماه 1396

رشت

مقدمه: جراحات ناشي از سوختگي، يكي از شديدترين اشكال تروما است. كاهش سطح آلبومين سرم (هيپوآلبومينمي) يك يافته شايع در بيماران دچار سوختگي است اما رابطه آن با ميزان مرگ و مير اين بيماران به‌طور دقيق مشخص نشده است. هدف مطالعه حاضر اندازه‌گيري سطح آلبومين سرم در بيماران دچار سوختگي و تعيين رابطه آن با پيش¬آگهي و طول مدت بستري در بيمارستان است. مواد و روش¬ها: اين پژوهش تحليلي - مقطعي بر روي تمامي بيماران كه در طي 24 ساعت اول پس از سوختگي از ابتداي دي ماه سال 1394 لغايت پايان دي ماه سال 1396 به بيمارستان ولايت شهر رشت مراجعه نموده بودند، صورت پذيرفت. در تمامي بيماراني كه وارد مطالعه شدند، تست¬هاي آزمايشگاهي در روزهاي اول بستري، 72 ساعت پس از بستري، يك هفته پس از بستري و يك روز پيش از ترخيص صورت پذيرفت. همچنين، سن، جنس، تاريخ بستري، تاريخ ترخيص، تاريخ مرگ، وضعيت بيمار (فوت / ترخيص)، مكانيسم سوختگي، درصد و درجه سوختگي و آزمايشات ديگر، توسط كارشناس پرستاري، با مطالعه پرونده بيماران ثبت گرديد. پس از جمع¬آوري داده¬ها، اطلاعات وارد نرم¬افزار SPSS 22 گرديد و با روش¬هاي آماري مقتضي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. سطح معني¬داري آزمون¬ها با 05/0>P در نظر گرفته شد. نتايج: در مجموع 222 بيمار دچار سوختگي با ميانگين سني 9/23±13/26 سال و ميانگين طول مدت بستري 88/7±15/8 روز وارد مطالعه شدند كه از اين ميان 60 (27%) نفر از بيماران فوت نمودند. نتايج مطالعه نشان داد كه در پايان دوره بستري، سطح آلبومين در بيماران ترخيصي با ميانگين 59/0±28/0 افزايش يافته و در بيماران فوت شده، با ميانگين 53/0±20/0- كاهش يافته بود (001/0>P). شدت همبستگي طول مدت بستري با تغييرات سطح آلبومين روز ترخيص / فوت نسبت به روز اول معني¬دار بوده است. همبستگي درجه سوختگي با تغييرات سطح آلبومين روز ترخيص / فوت نسبت به روز اول از لحاظ آماري معني¬دار بود اما، درصد سوختگي فاقد همبستگي معنادار با تغييرات تغييرات سطح آلبومين روز ترخيص / فوت نسبت به روز اول بود. براساس نتايج مدل رگرسيون لوجستيك به روش Backward LR، درصد تغييرات سطح آلبومين روز ترخيص / فوت نسبت به روز اول به عنوان يك فاكتور بازدارنده مرگ و مير تلقي گرديد (001/0>P). همچنين، در مدل نهايي رگرسيون خطي چندگانه به روش Stepwise، درصد تغييرات سطح آلبومين به¬عنوان يك فاكتور موثر بر طول مدت بستري بيماران بوده است (001/0>P). نتيجه¬گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد كه افزايش سطح سرمي آلبومين در بيماران دچار سوختگي به¬عنوان يك فاكتور باز دارنده مرگ و مير تلقي مي¬گردد. از طرف ديگر، بالا بودن سن و درصد سوختگي شانس مرگ و مير را افزايش مي¬دهند. همچنين، افزايش سطح آلبومين فاكتوري موثر در طول مدت بستري بيماران بوده است. بالا بودن درصد سوختگي نيز اثر معني¬داري بر طول مدت بستري بيماران داشته است.

32145

علوم پزشكي گيلان