عنوان
بررسي تنش اخلاقي و عوامل مرتبط در پرستاران شاغل در بخش هاي ويژه بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي گيلان 98
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: تنش اخلاقي پديده اي غيرقابل انكار است كه مي تواند دستيابي به اهداف سيستم مراقبتي مداخله ايجاد كرده و در نهايت به دليل اختلال در ارائه مراقبت ها، بر الگوي سلامتي جامعه نيز تاثيرات سوء بگذارد. بخشهاي مراقبت ويژه به علت مرگ و مير بالاي بيماران، درگيري روزانه با معضلات اخلاقي و محيط كاري پرتنش، يك محيط استرس زا هستند. در مواجهه با اين شرايط، پرستاراني كه از انجام اصول اخلاقي خود در ارائه مراقبت از بيمار باز مي مانند ممكن است احساس ناتواني كرده و بنابراين مي توانند در معرض ابتلا به تنش اخلاقي قرار گيرند. هدف اين مطالعه تعيين ميزان تنش اخلاقي و عوامل مرتبط با آن در پرستاران بخش هاي ويژه مراكز آموزشي درماني سراسر استان گيلان مي باشد.
روش كار: اين مطالعه تحليلي مقطعي بر روي كليه پرستاران شاغل در بخش هاي مراقبت هاي ويژه بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1397 اجرا گرديد. نمونه گيري به روش سرشماري انجام شد. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه عوامل فردي- اجتماعي، سازماني و پرسشنامه استاندارد تنش اخلاقي كورلي 21 آيتمي بود. داده ها با استفاده از آمار توصيفي و استنباطي(من ويتني، كراسكال واليس و رگرسيون لوجستيك) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.
يافته ها: اكثريت واحدهاي مورد پژوهش، (6/90%) زن، (4/67%) متاهل، (6/44 %) استخدام رسمي، (3/90 %) داراي تحصيلات كارشناسي بوده و سابقه كار پرستاران در بخش مراقبت هاي ويژه 33/6 ± 38/9 سال بود. ميانگين كل نمره تنش اخلاقي 03/65 ± 30/91 محاسبه گرديد(محدوده 332-0). براساس مدل رگرسيون لوجستيك، جنسيت 016/0 P= و سابقه كار در بخش مراقبت ويژه با 023/0 P=به عنوان عوامل مرتبط با تنش اخلاقي شناخته شدند.
نتيجه گيري: در اين مطالعه، تنش اخلاقي در بين پرستاران مرد بالاتر بوده و ارتباط معكوس با سابقه كار در بخش مراقبت هاي ويژه را نشان داد. اين يافته ها مي تواند در برنامه ريزي جهت كاهش تنش اخلاقي پرستاران در محيط كار و بهبود كيفيت مراقبت پرستاري مورد توجه قرار گيرد.
كليدواژه ها: تنش اخلاقي، پرستاران، بخش مراقبت هاي ويژه
شماره ركورد
32254
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان