عنوان
طراحي و ارزيابي نانوذرات جامد ليپيدي حاوي آدفووير و بررسي ميزان نفوذ سلولي آن در شرايط برون تن
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: عليرغم پيشرفت معنيدار در مديريت عفونت ويروس هپاتيتB ، اين بيماري هنوز يكي از مشكلات مهم سلامت جامعه به حساب ميآيد و بيش از 350 ميليون نفر در جهان به عنوان حامل مزمن اين ويروس شناخته شدهاند. رژيمهاي درماني پذيرفتهشده شامل اينترفرون آلفا پگيله شده و آنالوگهاي نوكلئوتيد(زيد) ميباشد. هيچكدام از درمانهاي ضد ويروس ذكر شده قادر به حذف ويروس نيست و كنترل طولاني مدتي روي عفونت پس از قطع دارو وجود ندارد. هدف از انجام اين مطالعه طراحي و ارزيابي نانوذرات جامد ليپيدي حاوي داروي آدفووير و بررسي ميزان نفوذ سلولي آن در شرايط برون تن است.
مواد و روشها: با استفاده از روش ميكروامولسيونسازي، نانوذرات جامد ليپيدي حاوي داروي آدفووير تهيه گرديد. مقادير درصد محصورسازي، درصد بارگذاري دارو، سايز و پتانسيل زتاي فرمولاسيون محاسبه شد. خصوصيات كريستالي آن با روش DSC بررسي گرديد و تصويربرداري از ذرات به كمك روش TEM انجام گرفت. پروفايل آزادسازي برونتن فرمولاسيون با استفاده از كيسه دياليز در محيط بافرفسفات بررسي شد. درنهايت سميت سلولي SLN با متد MTT assay و ميزان نفوذ سلولي فرمولاسيون حاوي كومارين نسبت به كومارين آزاد با متد اسپكتروفلورسانس اندازهگيري شد.
نتايج: درصد محصورسازي، درصد بارگذاري دارو، سايز و پتانسيل زتا به ترتيب %28/92 ، % 4/4 ، 3/85 نانومتر و 3/33- ميليولت به دست آمد. فرمولاسيون با اين ويژگيها حاوي 500 ميليگرم GMS، 25 ميليگرم آدفووير و 5/0 ميليليتر تويين80 ميباشد. با استفاده از شاخص كريستالي مشخص شد كه % 60 از فرمولاسيون، به فرم كريستالي وجود دارد. تصوير TEM نشانگر ظاهر كروي ذرات بوده كه قطري حدود 20 نانومتر دارند. پروفايل آزادسازي فرمولاسيون از الگوي First-order with Tlag و Hopfenberg with Tlag و تا حدي از الگوي Weibull پيروي ميكند. از نتايج تست MTT assay مشخص شد كه رقتهاي 1 به 40 و 1 به 80 از SLN بهترين پاسخ را از نظر زنده بودن سلولها ميدهند، در نهايت رقت 1 به 80 براي تست اسپكتروفلورسانس انتخاب شد. ميزان نفوذ سلولي كومارين آزاد و SLN حاوي كومارين به داخل سلول پس از 3 ساعت به ترتيب %18/17 و %7/14 و پس از 24 ساعت به ترتيب %07/61 و %49/39 است.
نتيجهگيري: باتوجه به ويژگيهاي فيزيكوشيميايي، فرمولاسيون داراي درصد محصورسازي بالا، سايز مناسب و پتانسيل زتاي مطلوب (از نظر پايداري) ميباشد. از پروفايل آزادسازي فرآورده ميتوان مشخص كرد كه دارو از طريق فرآيند فرسايش سطحي از نانوذره آزاد ميشود. با توجه به اينكه آدفووير جذب خوبي به داخل سلول ندارد و SLN ساخته شده در اين مطالعه جذب نسبتا خوبي را در مقايسه با كومارين آزاد به داخل سلول نشان ميدهد، ميتوان انتظار داشت كه با بارگذاري آدفووير به داخل اين نانوذره، ميزان جذب آن را به داخل سلول افزايش دهيم و اثرات ضد ويروسي مناسبي از آن در مقايسه با آدفووير آزاد ببينيم.
شماره ركورد
32262
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان