بررسي ميزان اضطراب و افسردگي در مبتلايان به ليكن پلان دهاني مراجعه كننده به دانشكده دندانپزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1398

رشت

مقدمه و هدف: ليكن پلان يك بيماري نسبتا شايع و مزمن پوستي است كه غالبا مخاط دهان را گرفتار مي¬كند. بيماران مبتلا به ليكن پلالن دهاني از علايمي رنج مي¬برند كه زندگي روزمره آنها را در زمينه¬هاي مختلف تحت تاثير قرار مي¬دهد. گرچه اتيولوژي ليكن پلان دهاني، شناخته شده نيست، نقش اختلالات رواني به ويژه استرس، اضطراب و افسردگي در پاتوژنز بيماري مورد بحث است. هدف از اين مطالعه تعيين اضطراب و افسردگي بيماران مبتلا به ليكن پلان دهاني است. مواد و روش¬ها: اين مطالعه توصيفي تحليلي در كلينيك دندانپزشكي دانشكده دندانپزشكي گيلان انجام گرفت. تعداد 73 نفر در سه گروه مبتلا به ليكن پلان دهاني، گروه كنترل مثبت (شكايات دهاني بدون ضايعه مخاطي) و گروه كنترل منفي‌ (افراد طبيعي) با استفاده از پرسشنامه اضطراب و افسردگي هدس بررسي شدند. سپس اطلاعات بدست آمده با استفاده از آزمون كروسكال واليس و من ويتني با استفاده از نرم افزار نسخه 21 مورد تجزيه تحليل قرار گرفت. سطح معني¬داري 05/0P< در نظر گرفته شد. يافته¬ها: بيماران مبتلا به ليكن پلان و گروه كنترل مثبت سطح اضطراب و افسردگي بالاتري نسبت به گروه كنترل منفي داشتند 05/0P< اما تفاوت معني دار بين اضطراب و افسردگي بين گروه مبتلا به ليكن پلان و گروه كنترل مثبت وجود نداشت 05/0<P. نتيجه¬گيري: به نظر مي¬رسد كه عوامل روانشناختي از جمله اضطراب و افسردگي مي¬تواند به عنوان نقطه شروع در اتيولوژي بيماري ليكن پلان نقش داشته باشد و انجام مشاوره¬هاي سايكولوژيك در اين بيماران ضرورت دارد. كليدواژه¬ها: ليكن پلان، اضطراب، افسردگي، بيماري¬هاي دهان

32404

علوم پزشكي گيلان