عنوان
ساخت و ارزيابي اثربخشي نانوذرات كايتوزان حامل توكسوئيد ديفتري بر اختلال حافظه و پيرايش رونوشت XBP1 در موش‌هاي صحرايي نر مدل بيماري آلزايمر
محل تحصيل
لنگرود
چكيده
پيش‌زمينه: بيماري آلزايمر (AD)، نوعي اختلال عصبي مرتبط با اختلال حافظه است. مطالعۀ حاضر با هدف بررسي اثر نانوذرات كايتوزان حاوي DT بر اختلال حافظه و يادگيري و پيرايش رونوشت XBP1 در مدل حيواني، طراحي گرديد.
روش‌ها: نانوذرات كايتوزان حامل DT به روش ژل‌شدن يوني، تهيه گرديدند. موش‌هاي صحرايي به 9 گروه تقسيم شدند؛ 1) سالم 4-2) گروه‌هاي شم 9-5) گروه‌هاي مدل بيماري آلزايمر، 5) القا شده طي تزريق ICV آميلوئيد بتا در روز بيست و هشت؛ 6) دريافت‌كنندۀ DT به صورت زيرپوستي در روز صفر و چهارده 7) دريافت‌كنندۀ DT از راه بيني در روز صفر و چهارده 8) دريافت‌كنندۀ نانوذرۀ كايتوزان تهي در روز چهارده 9) دريافت‌كنندۀ نانوذرۀ حامل DT در روز صفر و چهارده. از آزمون ماز آبي موريس براي سنجش آسيب بر يادگيري و حافظه استفاده شد. همچنين، پيرايش رونوشت ژن XBP1 در بافت هيپوكمپ، طي آزمون RT-PCR بررسي شد.
نتايج: نانوذرات كايتوزان حامل DT با كارايي كپسوله كردن تقريبي %70 و ميانگين اندازۀ nm 40 تهيه گرديد. مداخلات دارويي به صورت معناداري موجب بهبود در اختلال حافظه و يادگيري (p<0.05) مي‌شود و با درجات متفاوتي موجب بهبود اختلال يادگيري شدند. پيرايش رونوشت XBP1 تنها در گروه مدل بيماري آلزايمر مشاهده شد، در حاليكه، نانوذرات DT پيرايش را كاملاً مهار نمود.
نتيجهگيري: يافته‌ها، نشان‌دهندۀ اثرات التيام‌بخش نانوذرات كايتوزان حاوي DT بر پيرايش رونوشت XBP1 و اختلال يادگيري و حافظه در مدل حيواني مورد مطالعه بود.
واژه‌هاي كليدي: بيماري آلزايمر/ پروتئين متصل‌شونده به جعبۀ ايكس يك / تجويز از راه بيني/ توكسوئيد ديفتري/ كايتوزان/ نانوذرات
شماره ركورد
32431
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان