تعيين ارتباط سطح هموگلوبين گليكوزيله (HbA1c) با تشديد بيماري در مبتلايان به بيماري‌هاي مزمن انسدادي ريه (COPD) مراجعه‌كننده به بيمارستان رازي و كلينيك‌هاي فوق تخصصي رشت در سال 1397

رشت

زمينه: التهاب سيستميك ممكن است يك علت احتمالي اختلال گليكومتابوليك باشد. ديابت نوع 2 (DM) بر روي حدود 2-37٪ از بيماران مبتلا به COPD تأثير مي¬گذارد؛ نتايج گسترده بين مطالعات متفاوت است. DM همچنين ممكن است با عملكرد ريه مرتبط باشد. هدف: هدف از اين مطالعه ارزيابي رابطه بين هموگلوبين گليكوز شده (HbA1c) و بيماري مزمن انسدادي ريه (COPD) مي¬باشد. روش اجرا: بيماران به دو گروه تقسيم شدند. گروه اول شامل بيماران دچار تشديد (exacerbation) COPD و گروه دوم شامل بيماران stable بودند. تعريف COPD بيماران نيز بر اساس معيارهاي GOLD بود كه علاوه بر استفاده از FEV1 در طبقه‌بندي بيماران از پرسشنامه CAT نيز كمك گرفته شد و بيماران به طبقه¬بندي¬هاي A، B، C و D در اين معيار تقسيم¬بندي شدند. آزمايش‌هاي درخواستي در آزمايشگاه بيمارستان رازي رشت و به روش الايزا و اسپيرومتري در واحد تست تنفسي بيمارستان رازي رشت انجام گرفت. اطلاعات در فرم اطلاعاتي ثبت شد. اين فرم شامل دو بخش اطلاعات دموگرافيك شامل سن، جنس، شغل، نمايه توده بدني و مصرف سيگار و اطلاعات باليني كه شامل داده‌هاي مرتبط با مدت ابتلا به بيماري COPD، دفعات بستري در سال، ديس پنه، سطح هموگلوبين گليكوزيله (HbA1c) و شاخص¬هاي FEV1 و FEV1/FVC در بيماران دچار تشديد COPD در زمان بستري و در بيماران COPD در فاز stable بر اساس نتايج اسپيرومتري در يك سال اخير بود. يافته¬ها: 56 بيمار در هر گروه قرار گرفت. ميانگين سني افراد شركت¬كننده در مطالعه 75/10±92/63 سال بود. دفعات بستري در بيماران COPD دچار تشديد بيشتر از گروه ديگر بود و اين اختلاف از لحاظ آماري معنادار بود. درصد HbA1c بزرگتر مساوي 6/5 در بيماران دچار تشديد COPD به طور معناداري نسبت به گروه ديگر بالاتر بود. درصد HbA1c بر حسب معيار GOLD در بيماران COPD از لحاظ آماري معنادار بود. HbA1c در سطوح شديدتر (C و D) به طور معنادار نسبت به بيماران در سطح A و B بالاتر بود. نتيجه¬گيري: براساس مطالعه ما درصد HbA1c بزرگتر مساوي 6/5% در بيماران مبتلا به COPD دچار تشديد به طور معناداري نسبت به بيماران مبتلا به COPD در فاز stable بالاتر و از لحاظ آماري معنادار بود و درصد HbA1c با تشديد بيماري COPD مرتبط بود در نتيجه HbA1c عامل پيش¬بيني¬كننده مناسبي براي شدت بيماري در بيماران مبتلا به COPD مي¬باشد. همچنين در جمعيت مورد مطالعه ما بيماران دچار تشديد COPD و با درگيري شديد و خيلي شديد در معرض خطر ابتلا به هيپرگليسمي هستند. پيشنهاد مي¬شود مطالعات آينده در حجم نمونه¬هاي گسترده¬تر انجام شود و ساير بيماري¬هاي سندرم متابوليك در COPD نيز مورد بررسي قرار گيرد. همچنين خطر بروز COPD و كاهش عملكرد ريوي در بيماران دچار ديابت نيز بررسي شود. كليدواژه¬ها: بيماري انسدادي مزمن ريه، هموگلوبين گليكوزيله، تشديد بيماري انسدادي مزمن ريه

32651

علوم پزشكي گيلان