بررسي عوامل مرتبط بر ايست قلبي در حين دياليز در يك مطا لعه موردي شاهدي بيماران دياليزي مراجعه¬كننده به بيمارستان رازي شهرستان رشت از سال 1395 تا 1397

رشت

مقدمه: نارسايي كليه يكي از مشكلات رو به رشد در جوامع امروزي مي¬باشد،كه همودياليز درمان نگه¬دارنده اصلي در اين بيماران مي¬باشد كه يكي از معايب ان ايست قلبي در حين دياليز مي¬باشد. اين مطالعه با هدف بررسي عوامل مرتبط بر ايست قلبي در بيماران مراجعه¬كننده به بيمارستان رازي شهرستان رشت از سال 1395 تا 1397 انجام شده است. روش اجرا: در اين مطالعه موردي – شاهدي، كليه بيماراني كه در حين دياليز طي سال¬هاي 1395 تا 1397 در مركز دياليز رازي دچار ايست قلبي شدند، به عنوان گروه كيس و 2 نفر از بيماران كه در همان روز در مركز رازي تحت دياليز قرار گرفتند و دچار ارست قلبي نشدند، به عنوان گروه كنترل انتخاب شده و وضعيت متغيرهاي سن، جنس، ابتلا به ديابت و فشارخون، فشارخون سيستوليك قبل دياليز، ميزان افت فشار خون طي دياليز، سابقه¬ي بيماري قلبي، مدت زمان دياليز، سطح هوشياري، وضعيت تنفسي، سطح پتاسيم، بي كربنات و ph از پرونده بيماران استخراج شده و تحت آناليز آماري قرار گرفته است. يافته¬ها: در اين مطامعه 102 بيمار شامل 34 نفر گروه كيس (3/33%) و 68 بيمار بعنوان گروه كنترل (6/66%)، مورد بررسي قرار گرفتند كه 50 درصد از جمعيت كيس و 04/54 درصد از گروه كنترل مرد بوده است. ميانگين سني در گروه كيس 97/64 سال و در گروه كنترل 67 سال بوده است. 2/41 درصد از بيماران در گروه كيس و 6/95 درصد از گروه كنترل هوشيار و 5/23% از گروه كيس و 9/2% از گروه كنترل اينتوبه بوده است. در اين مطالعه HTN در 5/73 درصد از گروه كيس و 6/70 درصد از گروه كنترل وجود داشت. ميانگين فشار سيستوليك اوليه و افت فشارخون در گروه كيس به ترتيب 4/124 و 88/30 ميلي¬متر جيوه و در گروه كنترل به ترتيب 5/128 و 11/9 ميلي¬متر جيوه بوده. ميانگين ابتلا به ديابت در گروه كيس برابر با 7/64 درصد و در گروه كنترل برابر با 50 درصد بوده است. 1/47% از بيماران گروه كيس و 5/48% از بيماران گروه كنترل سابقه¬ي بيماري قلبي را ذكر كردند. ميانگين مدت زمان دياليز در گروه كيس 73/83 دقيقه و در گروه كنترل 4/179 دقيقه محاسبه شده است. متوسط سطح پتاسيم در گروه كيس و كنترل به ترتيب 52/4 و 56/4 بوده. ميانگين سطحPH در گروه مورد 28/7 و در گروه شاهد 31/7 و ميانگين سطح HCO3 در گروه كيس و كنترل به تر تيب برابر با 38/20 و 92/20 محاسبه گرديده است. نتايج: ارتباط موثري بين ارست قلبي و سطح هوشياري (000/0=p)، وضعيت تنفسي (اينتوبه بودن) (002/0=p)، ميزان افت فشار خون حين دياليز (000/0=p) و مدت زمان دياليز (000/0=p)، در اين مطالعه يافت شد. با توجه به اين كه اكثر بيماران دچار ارست قلبي بسيار بد حال بوده، شايد نقش ساير متغيرها در اين مطالعه كم¬رنگ¬تر شده است. نظر به اين كه اكثر بيماران دچار ارست قلبي به شدت بد حال بوده، توصيه به كنترل دقيق¬تر فشارخون طي دياليز و مدت زمان دياليز در اين بيماران مي¬شود.

32687

علوم پزشكي گيلان