بررسي احساس تنهايي، تنظيم هيجان و پريشاني روانشناختي در بيماران تحت درمان نگهدارنده با متادون بيمارستان شفاي رشت در سال 97-98

رشت

مقدمه: وابستگي به مواد، يك بيماري مخرب، پيش رونده و مزمن است و يكي از راه¬هاي درماني آن توسط متادون مي¬تواند در درمان اين بيماري مؤثر واقع گردد. اين پژوهش، با هدف بررسي احساس تنهايي، تنظيم هيجان و پريشاني روانشناختي در بيماران تحت درمان نگهدارنده با متادون بيمارستان شفاي رشت در سال 98-97 انجام شد. روش كار: پژوهش حاضر به لحاظ روش¬شناسي يك مطالعه ي توصيفي- مقطعي است و به لحاظ هدف پژوهشي كاربردي است. جامعه¬ي آماري شامل تمام افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون بود كه به كلينيك درمان نگهدارنده با متادون بيمارستان شفا مراجعه نموده بودند. تعداد 125 بيمار وارد مطالعه شدند و 4 نفر از گروه خارج شدند. تشخيص اختلال در همان ابتدا توسط متخصص اعصاب و روان طبق معيارهاي DSM-5 تاييد شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه¬هاي احساس تنهايي UCLA، تنظيم هيجاني گراس و جان و افسردگي، اضطراب و استرس DASS21 و اطلاعات دموگرافيك بود. داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار آماري SPSS نسخه¬ي 21 تحليل شدند. يافته¬ها: تعداد شركت كنندگان مرد 119 نفر و زن 2 نفر بود. ميانگين سن بيماران 91/43 سال بود. 76% ساكن شهر، 4/69%، متاهل، 8/62% تحصيلات زيرديپلم 2/37% ديپلم و دانشگاهي داشتند. 1/95% با خانواده، 5/73% بيكار بودند. ميانه¬ي نمره¬ي احساس تنهايي 37، پريشاني روانشناختي 19، تنظيم هيجان 42 بود. براساس آناليزهاي آماري ارتباط معناداري بين سن بالا و بازنشستگي با تنظيم هيجاني بيشتر وجود داشت. افراد بيكار و مجرد احساس تنهايي و پريشاني روانشناختي بيشتر و متاهل تنظيم هيجاني بيشتر داشتند. ارتباط مثبت بين تعداد اعضاي خانواده و دوز متادون مصرفي، عدم مصرف الكل و حشيش با تنظيم هيجاني بيشتر وجود دارد. نتيجه¬گيري: با توجه به نتايج مطالعه¬ي حاضر، مي¬توان نتيجه¬گيري كرد كه بين مصرف متادون با احساس تنهايي و پريشاني روانشناختي (افسردگي، اضطراب و استرس) بيشتر و تنظيم هيجاني كمتر ارتباط مثبتي وجود ندارد. كليد واژه¬ها: متادون، درمان نگهدارنده، تنظيم هيجاني، احساس تنهايي، پريشاني روانشناختي

32763

علوم پزشكي گيلان