مقايسه عوامل همراه با نارسايي قلبي سيستوليك و دياستوليك در بيماران بستري در بيمارستان دكتر حشمت رشت طي سال 1396

رشت

مقدمه: نارسايي قلبي، يكي از مهمترين عوامل تهديدكننده زندگي و ناتوان ساز در جوامع مختلف است. بين استان¬هاي كشور، گيلان يكي از استان¬هايي است كه بالاترين شيوع مبتلايان به نارسايي قلبي سيتوليك و دياستوليك را دارد. هدف از اين مطالعه، تعيين مهمترين عوامل همراه با بروز اين بيماري است تا از اطلاعات بدست آمده براي پيشگيري و مراقبت از بيماران استفاده كرد. مواد و روش¬ها: پژوهش حاضر يك مطالعه مقطعي تحليلي است كه در آن 412 نفر از بيماران مبتلا به نارسايي قلبي سيستوليك و دياستوليك بستري در بخش¬هاي بستري بيمارستان حشمت رشت، وارد مطالعه گرديدند. نمونه¬گيري بصورت در دسترس انجام شد. ابزار گردآوري داده¬ها، پرسشنامه خود ساخته محققين بود كه توسط آن اطلاعات دموگرافيك و فراواني عوامل همراه با بيماري¬هاي نارسايي قلبي سيستوليك و دياستوليك جمع¬آوري شد. تجزيه و تحليل داده¬ها با نرم¬افزار spss نسخه 18 انجام شد. نتايج: از بين 412 نفر شركت كننده در اين مطالعه، 197 نفر با ميانگين سني 87/12±32/63 به نارسايي قلبي سيستوليك و 214 نفر با ميانگين سني 62/11±10/59 به نارسايي قلبي دياستوليك مبتلا بودند. عوامل همراهي كه در بيماران مبتلا به نارسايي قلبي سيستوليك بيشترين فراواني را داشتند، عبارت بودند از بيماري عروق كرونر (2/53%) و پرفشاري خون (3/52%) تري گلسيريد بالا (6/40%) و ديابت (36%) و در نارسايي قلبي دياستوليك پرفشاري خون (8/62%)، بيماري عروق كرونر (2/53%) تري گلسيريد بالا در خون (46%) و ديابت (8/35%). نتيجه¬گيري: براساس نتايج حاصل از اين مطالعه پرفشاري خون و بيماري عروق كرونر عوامل همراهي بودند كه بيشترين فراواني را در نارسايي قلبي سيستوليك و دياستوليك داشتند. بنابراين بنظر مي¬رسد با به كارگيري راهبرد پيشگيري و درمان اين عوامل در جامعه، بتوان از بيماري مهلك نارسايي قلبي جلوگيري نمود

32811

علوم پزشكي گيلان