بررسي شيوع بيماري زخم فشاري در بيماران مراجعه كننده به مراكز آموزشي- درماني پورسينا رشت در سال 96-98

رشت

مقدمه: زخم فشاري يك عارضه¬ي جدي است و در صورتي كه به خوبي درمان نشود، مشكلات جبران ناپذيري را براي بيماران ايجاد مي¬كند زخم فشاري كه طبق تعريف انجمن ملي مشاوره بعنوان آسيب موضعي پوست و بافت¬هاي زيرين آن تعريف شده است، معمولاً در اطراف يك برجستگي استخواني در نتيجه¬ي فشار يا تركيب فشار و نيروهاي لغزشي اصطكاك تشكيل مي¬شود مطالعات مختلفي در ايران با هدف بررسي شيوع زخم فشاري انجام شده است ولي هنوز يك برآورد كلي از ميزان شيوع زخم فشاري در ايران و در زير گروه¬هاي خاص مانند زنان، مردان و غيره انجام نشده است. بدليل اهميت اين موضوع و هزينه¬هاي درماني فراوان ناشي از آن بر آن شديم به بررسي شيوع بيماري زخم فشاري بپردازيم. روش اجرا: با مطالعه¬ي پرونده¬ي بيماران به داشتن زخم فشاري يا نداشتن آن دسترسي پيدا شد و همچنين متغيرهايي (سن، جنس، سابقه¬ي فشار خون، سابقه¬ي ديابت، مدت زمان بستري بودن، BMI) و ريسك فاكتور در بيماراني كه شكستگي فمور، شكستگي گردن،MS ، و تمام بيماران بي¬حركت كه مي¬توانند در ايجاد زخم فشاري دخيل باشند نيز از پرونده¬ي بيمار استخراج شد. نتايج ارزشيابي با ابزار برادن با 6 دسته ملاك (ادراك حسي/ رطوبت/ فعاليت/ تحرك/ تغذيه/ سايش و كشش) در بيماران مشخص و با عدد تعيين شد. در نهايت داده¬هاي جمع¬آوري شده در مطالعه، كدبندي شده و وارد نرم¬افزار SPSS 20 شد. براي توصيف متغير‌هاي كمي از ميانگين و انحراف معيار و براي متغيرهاي كيفي از تعداد و درصد استفاده شد. سطح معني¬داري آماري آزمونها 05/0>p درنظر گرفته شد. نتايج: از تعداد كل بيماران بستري در بيمارستان پورسينا، تعداد 244 بيمار دچار زخم فشاري بودند. ميانگين سن بيماران 6/18±7/61 سال بود. حدود 7/53% بيماران مرد بودند. فراواني زخم فشاري در بيماران سالمند بيشتر بود. حدود 33 درصد بيماران سيگاري بودند. در بررسي فراواني زخم فشاري براساس امتياز مقياس برادن، حدود 50 درصد بيماران high risk بوند و براساس درجه زخم، اكثر بيماران دچار زخم درجه 2 يا درجه 3 بودند. نتيجه¬گيري: شاخص توده بدني در اكثريت بيماران نرمال بود. نزديك به 50 درصد بيماران سابقه فشار خون و حدود 76 درصد سابقه ديابت داشتند. در مطالعه¬ي ما 50% بيماران براساس معيار در ريسك بالاي ابتلا به زخم فشاري بوده و در درجه¬بندي زخم، زخم درجه 2 يا درجه 3 داشتند درحالي كه در متااناليز كشوري درصد كمي از بيماران زخم درجه 3 داشتند. با توجه به افزايش ريسك موربيديتي در بيماران با زخم¬هاي درجه¬ي بالاتر بهتر است اين موضوع در يك مطالعه¬ي تحليلي بررسي شده و علت وجود اين اختلاف پيدا شود.

32822

علوم پزشكي گيلان