بررسى شيوع هايپوگلايسمى و عوامل مرتبط با آن در كودكان زير 14 سال با مسموميت با متادون مراجعه كننده به بيمارستان هفده شهريور رشت(از فروردين 1395 تا اسفند 1397)

بندرانزلي

زمينه و هدف: مسموميت يكي از مهم¬ترين آسيب¬هايي است كه در دوران طفوليت رخ مي¬دهد. هايپوگلايسمي ناشي از مسموميت با متادون مسئله بسيار مهمي مي¬باشد. باتوجه به جدي و جديد بودن پديده مسموميت با متادون در اطفال و خطرات و عوارض ناشي از آن، اين تحقيق با هدف بررسي شيوع هايپوگلايسمي در مسموميت با متادون در اطفال طراحي و اجرا گرديد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه، تمامي كودكان زير 14 سال كه از ابتداي ماه فروردين سال1395 تا انتهاي ماه اسفند سال1397 با تشخيص مسموميت با متادون در بيمارستان هفده شهريور رشت بستري شده بودند، مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيك، قندخون بيمار و نيز علائم سمپاتوميتيك، نوروگليكوپنيك و ساير داده¬هاي مرتبط از طريق بررسي پرونده بيماران بررسي شده و در فرم ثبت داده¬ها ثبت گرديد. نتايج: در اين مطالعه 110 كودك بستري شده در بيمارستان 17 شهريور شهر رشت به سبب مسموميت با متادون از لحاظ وضعيت قندخون مورد بررسي قرار گرفتند. ميانگين و انحراف معيار سن كودكان مورد مطالعه برابر با 01/3±8/3 سال بود. اكثريت كودكان از لحاظ جنسي اكثريت پسر بودند (7/62%). بررسي¬هاي آماري نشان داد كه ميانگين و انحراف معيار قندخون برابر با 58/40±64/109 بوده است. براساس اطلاعات اين مطالعه ميزان قندخون برحسب گروه سني 340/0=P و جنسيت 116/0=P و محل سكونت 977/0=P، اختلاف آماري معني¬‌داري نداشته است. همچنين مشخص شد كه ميزان قندخون برحسب سابقه اعتياد والدين 926/0=P و مدت زمان بستري 209/0=P براساس علائم سمپاتوميمتيك 841/0=P و براساس علائم نوروگليكوپنيك 281/0=P و تعداد آمپول نالوكسان مصرفي 195/0=P، اختلاف آماري معني‌داري نداشته است. نتيجه¬گيري: در اين مطالعه اكثر كودكان مورد مطالعه قندخون نرمال داشتند و ميزان قندخون برحسب گروه سني و جنسيت و محل سكونت، سابقه اعتياد والدين و مدت زمان بستري، براساس علائم سمپاتوميميك و نوروگليكوپنيك و همچنين براساس تعداد آمپول نالوكسان مصرفي، اختلاف آماري معني‌داري نداشته است.

32989

علوم پزشكي گيلان