عنوان
بررسي اپيدميولوژي و روند بروز سرطان پوست در استان گيلان طي سال‌هاي 1393-1389
محل تحصيل
رشت
چكيده
چكيده پژوهش
مقدمه: سرطان پوست شايع¬ترين سرطان در دنياست. الگوي بروز سرطان پوست در موقعيت‌هاي جغرافيايي مختلف، با توجه به عوامل خطر ژنتيكي و محيطي، متفاوت است. مطالعه حاضر با هدف بررسي وضعيت اپيدميولوژيك سرطان پوست و ارزيابي روند تغييرات بروز آن در استان گيلان طراحي شده است.
روش اجرا: مطالعه حاضر از نوع توصيفي مقطعي (تحليل ثانويه داده‌هاي موجود) مي‌باشد كه با استفاده از اطلاعات ثبت سرطان در معاونت بهداشتي استان گيلان انجام شد. در مطالعه حاضر داده‌هاي مربوط به كليه موارد سرطان پوست ثبت شده در استان گيلان طي بازه زماني ابتداي سال 1390 تا انتهاي سال 1394 استخراج و مورد بررسي قرار گرفت. بيماران از نظر سن، جنس، شهرستان محل سكونت، نوع مرفولوژي و محل ضايعه مورد توصيف قرار گرفتند. همچنين ميزان بروز اختصاصي سني سرطان پوست در سال¬هاي مورد مطالعه، با استفاده از جمعيت استاندارد سازمان جهاني بهداشت و به روش مستقيم، استاندارد شد.
نتايج: در مجموع 1664 مورد جديد سرطان پوست، 1014 مورد در مردان و 650 مورد در زنان، در استان طي سال‌هاي 1394-1390 ثبت شده بود. در تمامي سال¬ها، بروز سرطان پوست در مردان بيشتر از زنان بود. شايع¬ترين سرطان پوست BCC، شايع¬ترين محل ضايعات در سر و گردن بوده است. همچنين ميزان بروز سرطان پوست در گيلان داراي روندي صعودي بوده و در گروه¬هاي سني مختلف روند افزايشي داشته است.
نتيجه¬گيري: نتايج حاصل از مطالعه حاضر حاكي از روند صعودي بروز سرطان پوست در استان گيلان مي¬باشد كه اين افزايش ممكن است به دليل ثبت دقيق¬تر پاتولوژي ضايعات و تشخيص دقيق¬تر اين دسته از سرطان¬ها باشد. شايع¬ترين محلBCC در صورت و سر و شايع¬ترين محل SCC در ناحيه لب بود كه مي¬تواند به¬دليل تماس با عوامل خطر بواسطه موقعيت شغلي و نور آفتاب باشد. ملانوما نيز در نواحي آكرال ديده شد كه با الگوي بروز ملانوم در آسيايي¬ها تطابق دارد.
كليد واژه: اپيدميولوژي، سرطان پوست، استان گيلان
شماره ركورد
33043
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان