• عنوان

    ناتواني هاي ميان مدت در تروماي مينور سر در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا رشت در سال 96-97

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    مقدمه: در ايران حوادث دومين علت مرگ و مير و مهمترين علت بستري در بيمارستان مي¬باشد. در بين موارد مختلف تروما صدمات مغزي از جايگاه ويژه¬اي برخوردار است و مهمترين علت و مرگ و مير و ناتواني¬هاي جسمي و روحي در افراد مي¬باشد. در صورت شناسايي به موقع علائم، درمان دارويي و سايكولوژيك مثل اطمينان¬بخشي، آموزش و رفتار درماني در كاهش اين علائم مي تواند كمك¬كننده باشد. هدف: اين مطالعه جهت ارتقا ميزان اطلاعات پيرامون خطرات كانكاشن و عواقب ناتوان¬كننده آن مثل اختلالات شناختي و جسماني انجام شده است. روش اجرا: اين بررسي مطالعه توصيفي به صورت طولي روي 999 بيمار تروماي سر مينور مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا رشت در سال 96-97 مي¬باشد. معيارهاي اصلي تشخيص باليني: گيجي يا اختلال جهت¬يابي به مكان، زمان و شخص، از دست داد هوشياري براي 30 دقيقه و كمتر، فراموشي پس از تروما كه كمتر از 24 ساعت طول بكشد يا ناهنجاري¬هاي نورولوژيك¬گذراي ديگر مثل علائم فوكال، تشنج و سطح هوشياري 14-15. پيامدهاي ناتواني: فراموشي پس از تروما، سر درد، تشنج اختلال خلقي و تغيير وضعيت شغلي. طي سه ماه پس از آسيب به صورت حضوري يا تلفني پيگيري شده است. اطلاعات پس از جمع¬آوري در برنامه spss 13تجزيه و تحليل مي¬شوند. يافته¬ها: 999 نفر مراجعه¬كننده با تروماي مينور سر به بيمارستان پورسينا رشت در سال 96-97 بوده است كه 5/69% از افراد مراجعه¬كننده تصادفي، 1/19% سقوط و 45/11% مورد نزاع بودند.70% از افراد مراجعه¬كننده مرد و 29% از مراجعه¬كنندگان زن مي¬باشند. 13% از افراد سر درد و 8/12% كانكاشن، 5/0% تشنج و 4/2% اختلال خلقي داشته¬اند. 3/5% از افراد تغيير وضعيت شغلي داشتند به صورت تنزل از شغل قبلي خود. طبق نتايج تفاوت معني¬داري بين سردرد و كانكاشن و افسردگي بين دو گروه زنان و مردان و سه گروه از نظر مكانيسم آسيب كه دچار تروماي سر شده¬اند وجود داشت. نتيجه¬گيري: با توجه به پيگيري بيماران در طي سه ماه بعد از تروماي سر، سردرد و كانكاشن به صورت معني¬داري در گروه¬هاي زنان و مردان و با مكانيسم¬هاي مختلف كيفيت زندگي افراد را تحت تاثير قرار مي¬دهد. با توجه به اين شرايط به نظر مي¬رسد پيگيري با فواصل كمتر بيماران، درمان دارويي و رفتار درماني و آموزش به اين افراد در كاهش علايم و بهبود زندگي كمك¬كننده مي¬باشد.
  • شماره ركورد
    33083
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان