بررسي تاثير استفاده از محلول دياليز سرد بر وضعيت هموديناميك و كفايت دياليز بيماران نيازمند همودياليز در بيمارستان رازي رشت سال 1398

رشت

مقدمه : افت فشارخون شايعترين عارضه جدي حين همودياليز است. علاوه برآن، عدم كفايت دياليز يكي از عوامل تعيين كننده ي ناتواني و مرگ ومير در بيماران دياليزي است. استفاده از محلول دياليز سرد روشي ساده و بدون هزينه است كه مي تواند باعث ثبات وضعيت هموديناميك در حين دياليز و افزايش كفايت دياليز شود اما هنوز توافق نهايي براي دماي مناسب محلول دياليز كه بتواند اين ثبات را ايجاد كند، وجود ندارد و نياز به تحقيقات بيشتري دارد. هدف : مطالعه حاضر با هدف تعيين تاثير استفاده از محلول دياليز سرد بر وضعيت هموديناميك و كفايت دياليز بيماران نيازمند همودياليز در بيمارستان رازي رشت سال 1398 انجام شد. روش كار : اين پژوهش يك مطالعه نيمه تجربي قبل و بعد است كه با روش نمونه گيري آسان بر روي 99 نفر بيماران تحت دياليز مراجعه كننده به بيمارستان رازي رشت انجام شد. يافته ها : يافته هاي پژوهش نشان داد كه تغييرات ميانگين فشارخون سيستوليك از قبل به بعد از دياليز در دو دماي 37 و 5/35 درجه سانتي گراد از لحاظ آماري معني دار بود ( 001/0 > P ) و ميانگين و انحراف معيار اين تغييرات در دماي 5/35 درجه سانتي گراد نسبت به دماي 37 درجه سانتي گراد بيشتر بود. بطوري ميانگين فشارخون سيستوليك از قبل به بعد از دياليز در دماي 37 درجه سانتي گراد كاهش ولي در دماي 5/35 درجه افزايش داشت. همچنين تغييرات فشارخون دياستوليك در دماي 5/35 درجه سانتي گراد نسبت به دماي 37 درجه سانتي گراد از قبل به بعد از دياليز معني دار بود ( 001/0 > P ) و ميانگين و ميانه بالاتري نسبت به دماي 37 درجه سانتي گراد داشت. اين تغييرات بصورت كاهش ميانگين فشارخون دياستوليك از قبل به بعد از دياليز در دماي 37 درجه سانتي گراد و افزايش آن دماي 5/35 درجه سانتي گراد بود. تغييرات ميانگين تعداد نبض از قبل به بعد از دياليز نيز معني دار بود ( 001/0 > P ) ولي برعكس فشارخون سيستوليك و دياستوليك، تعداد نبض در دماي 5/35 درجه سانتي گراد از ميانگين و ميانه كمتري نسبت به دماي 37 درجه سانتي گراد برخوردار بود. يعني ميانگين تعداد نبض از قبل به بعد از دياليز در دماي 37 درجه افزايش و در دماي 5/35 درجه سانتي گراد كاهش داشت. ميانگين و انحراف معيار كفايت دياليز در دماي 37 درجه سانتي گراد نسبت به 5/35 درجه سانتي گراد از لحاظ آماري معني دار بود ( 002/0 = P ) بطوري كه كاهش دماي محلول دياليز باعث افزايش كفايت دياليز شد. نتيجه گيري : با توجه به نتايج مطالعه، به نظر مي رسد كه استفاده از محلول دياليز سرد مي تواند موجب ثبات وضعيت هموديناميك بيماران حين دياليز شده و همچنين مي تواند موجب بهبود كفايت دياليز شود. كليد واژه ها : همودياليز، محلول سرد دياليز، كفايت دياليز، وضعيت هموديناميك

33090

علوم پزشكي گيلان