• عنوان

    بررسي فراواني استفاده از داروهاي ضد انعقادي جديد و عوامل تعيين كننده آن در بيماران با استروك ايسكميك ناشي از فيبريلاسيون دهليزي غيردريچه اي مراجعه كننده به بيمارستان پورسينا در سال هاي 95 و 96

  • محل تحصيل
    رشت
  • چكيده
    مقدمه و بيان مسئله: هدف اين مطالعه بررسي فراواني استفاده از داروهاي ضد انعقادي جديد وعوامل تعيين¬كننده آن در بيماران با استروك ايسكميك ناشي از فيبريلاسيون دهليزي غيردريچه¬اي مراجعه¬كننده به بيمارستان پورسينا در سال¬هاي 95 و 96 مي¬باشد. مواد و روش¬ها: اين مطالعه به صورت توصيفي مقطعي انجام شد. در اين مطالعه مصرف داروهاي ضد انعقادي جديد كه توسط پزشك متخصص تجويز و مصرف آن توسط بيمار مورد ارزيابي قرار گرفت. متغيير هاي مطالعه شامل متغيرهاي دموگرافيك سن، جنس، محل سكونت، سطح درآمد و تحصيلات بيماري هاي همراه سابقه استروك وMI داروهاي مصرفي شامل NSAID و كلوپيدوگرل و ... از پرونده بيماران استخراج و ثبت شد. ساير متغييرهاي مطالعه شامل شدت سكته مغزي بر اساس معيار NIHSS و وضعيت عملكردي بيمار بر اساس معيار MRS از پرونده بيمار استخراج شد. سپس بيماران را به دو گروه تقسيم¬بندي كرديم. بيماراني كه درمان¬هاي ضدانعقادي جديد (ريواروكسابين) دريافت كرده بودند و بيماراني كه درمان¬هاي ديگري دريافت كرده بودند. در انتها تمامي داده¬ها وارد برنامه آناليز آماري ورژن V19 (نرم افزار spss) شده و به تحليل داده¬ها و متغييرهاي مطالعه پرداختيم. نتايج: در اين مطالعه 363 بيمار مبتلا به استروك ايسكميك با منشاء آمبولي قلبي غيردريچه¬اي مورد بررسي قرار گرفتند كه از اين ميان 191 بيمار (6/52 درصد) زن و ميانگين سني آنها 87/67 سال بود. فشار خون بالا با 235 مورد (73/64 درصد) شايع¬ترين ريسك فاكتور در ميان بيماران گزارش شد. شدت استروك در اكثريت بيماران با 76/67 درصد در حد Mild و Moderate بود. وضعيت عملكردي در زمان ترخيص نيز در 53/35 درصد بيماران در حد 1-0 بود. وارفارين با 03/49 درصد شايع¬ترين دارويي بود كه در زمان ترخيص به بيماران تجويز شد. 6/30 درصد بيماران نيز در زمان ترخيص برايشان ريواروكسابان تجويز شده بود. از اين رو درصد كمي از بيماران در زمان ترخيص ضدانقعادي جديد دريافت كرده بود. همچنين تحليل نتايج نشان داد كه زنان بيش از مردان ريواروكسابان دريافت كرده بودند (001/0=P)، سابقه سكته مغزي ميزان مصرف ضد انعقادهاي جديد رو افزايش داد (004/0=P) و افزايش شدت استروك منجر به استفاده بيش از ريواروكسابان در بيماران شد. نتيجه¬گيري: نتايج اين مطالعه نشان داد كه تجويز ضدانعقادي¬هاي جديد در شهر رشت كم و در حد پاييني مي¬باشد ولي نسبت به ساير مطالعات در حد مطلوبي ارزيابي شد. كلمات كليدي: ضد انعقادي جديد، استروك ايسكميك، فيبريلاسيون دهليزي غيردريچه¬اي.
  • شماره ركورد
    33136
  • دانشگاه
    علوم پزشكي گيلان