بررسي قابليت استفاده از شن سبز در حذف آهن، منگنز، كروم(VI) وآمونيوم از آب

رشت

بهداشت محيط

چكيده مقدمه: آهن و منگنز يكي از فراوان ترين عناصر در پوسته زمين مي باشند كه حضور مقادير بيشتر از استاندارد آنها در آب، آثار نامطلوبي را ايجاد مي نمايد. كروم از جمله فلزات سنگين موجود در پساب صنايع بوده كه به شدت براي انسان و محيط زيست سمي است. آمونيوم نيز از مسموميت زا ترين يونهايي است كه غلظت كم آن در محيطهاي آبي خطرناك مي باشد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه حذف آهن، منگنز، كروم (VI) و آمونيوم با استفاده از جذب بر روي شن سبز (Glauconite) با تغييرات زمان تماس، غلظت اوليه جاذب و غلظت اوليه آهن، منگنز،كروم (VI) و آمونيوم،pH در سيستم ناپيوسته و ستوني مورد بررسي قرار گرفت. مطالعه ناپيوسته دريك ارلن ماير 250 ميلي ليتر حاوي 100 ميلي ليتر محلول آهن، منگنز، كروم (VI) و آمونيوم با غلظت اوليه 2/0 تا 10 ميلي گرم در ليتر بصورت مجزا با مقدار اوليه جاذب 10-75/1 گرم در 100 ميلي ليتر و pH (3-11( در دماي 25 درجه سانتي گراد در مدت دو ساعت انجام گرفت. مطالعه پيوسته در يك ستون حاوي جاذب در شرايط بهينه بدست آمده از مرحله ناپيوسته انجام گرفت نتايج: نتايج نشان داد كه كارايي حذف توسط جاذب با افزايش pH و غلظت اوليه آهن، منگنز و آمونيوم كاهش يافت. در صورتي كه با افزايش غلظت اوليه جاذب و زمان تماس كارايي حذف افزايش يافت. نتايج حاصل از مطالعات تعادلي مشخص ساخت كه فرآيند جذب آهن، منگنز و آمونيوم بر جاذب از مدل سينتيكي شبه درجه دو و مدل ايزوترمي لانگموير و فروندليچ پيروي مي كند. نتيجه گيري: نتايج حاصل از انجام آزمايش ها مشخص ساخت كه مي توان از فرآيند جذب بر روي شن سبز (ْGlauconite) به عنوان يك روش مؤثر در حذف آهن، منگنز و آمونيوم در محلولهاي آبي استفاده نمود. اما در حذف كروم(VI)، جاذب كارايي ندارد. كليد وازه¬ها: آب، آهن، جذب سطحي

3317

بهداشت

علوم پزشكي گيلان

عاشورنيا، مهدي , تقوي، كامران

نقي پور، داريوش