بررسي فراواني انواع خطاهاي پزشكي و عوامل همراه آن در استان گيلان، سال 98-1390

رشت

زمينه: نظام ساختارمند گزارش خطا، نقشي هشدار دهنده و ارتباط دهنده با نيروهاي درگير در مراقبت بيماران دارد و يكي از مشكلات جامعه¬ي درمان خطاها و قصورهايي مي¬باشد كه دانسته يا ندانسته صورت مي¬گيرد. اين مطالعه با هدف بررسي فراواني انواع خطاهاي پزشكي و عوامل همراه آن در استان گيلان، سال 98-1390 انجام شد. مواد و روش¬ها: مطالعه مقطعي است و داده¬هاي مورد نظر با بررسي پرونده¬هاي خطاهاي پزشكي موجود در سازمان پزشكي قانوني از سال 1390 تا 1398 پس از اخذ مجوزهاي لازم از معاونت تحقيقات و فناوري و كميته¬ي اخلاق دانشگاه علوم پزشكي گيلان اجرا شد. پرونده¬هاي مورد نظر شامل آن دسته از مواردي هستند كه در فاصله زماني سال 1390 تا 1398 مطرح شده¬اند و راي قطعي درمورد رخداد خطاي پزشكي درمورد آن¬ها در همين بازه زماني صادر شده است دادهاي جمع-آوري شده به كمك چك ليست سپس به نرم¬افزار SPSS25 منتقل گرديده و به كم نرم¬افزار و توسط آماره¬هاي توصيفي همچون فراواني، ميانگين و انحراف معيار گزارش شد. براي تحليل داده¬ها از آزمون¬هاي آماري مناسب منطبق بر ماهيت متغيرهاي طرح و چگونگي توزيع آماري داده¬ها همچون test t independent يا مجذور كاي استفاده شد. يافته¬ها: 250 نفر (1/78%) از اشخاص مشتكي عنه مرد و 70 نفر زن بوده¬اند كه ميانگين سني اين افراد 75/41 سال با انحراف معيار 02/8 سال بوده است. جوان¬ترين فرد مشتكي عنه 26 سال و مسن¬ترين فرد 60 سال سن داشته است. بيشترين فراواني مربوط به پزشكان متخصص بوده است كه با 123 نفر 5/38% جامعه آماري را تشكيل داده¬اند. درخصوص فراواني اشخاص درگير در پرونده بيشترين فراواني مربوط به پزشكان با 190 نفر جمعيت (4/59%) جامعه آماري را تشكيل داده¬اند. حكم صادره 1/64% پرونده¬هاي خطاهاي پزشكي، محكوم با درصد قصور براي شخص مشتكي عنه بوده است. 64 نفر (20%) اشخاص مشتكي عنه تبرئه شده بودند. حكم 34 نفر (6/10%) تذكر كتبي با درج در پرونده بوده است. 17 نفر (3/5%) نيز به محروميت از كار محكوم شدند. درمورد علت قصور اشخاص در پرونده¬هاي خطاهاي پزشكي، بيشترين فراواني مربوط به شكايت به دليل عدم تشخيص بوده است كه 167 پرونده (2/52%) درگير اين علت بوده¬اند. از لحاظ محل وقوع خطا بيشترين فراواني مربوط به وقوع خطا در مطب بوده است كه 226 مورد (6/70%) از پرونده¬ها را شامل مي¬شود. محل طرح شكايت تمامي پرونده¬ها دادگاه بوده است. درمورد علت طرح شكايت در پرونده¬هاي خطاهاي پزشكي بيشترين مورد مربوط به نحوه درمان بوده است كه علت طرح شكايت 229 پرونده (6/71%) بوده است. شدت در جراحت در 251 پرونده (4/78%) خفيف بوده است، 49 پرونده (3/15%) شدت جراحت جدي بوده است و در 20 پرونده (3/6%) جراحت منجر به مرگ شده است. نتيجهگيري: رويكرد كلي در آموزش پزشكي بايد اصلاح خطاهاي شايع در رشته¬هاي مختلف باشد. نياز و درخواست گزارش خطاي پزشكي، از ماهيت رابطه پزشك و بيمار به وجود مي‌آيد و پزشك به عنوان يك فرد متعهد، وظيفه دارد كه اگر خطايي در طول درمان براي بيمار اتفاق افتاد بيمار را از اين قضيه آگاه سازد. افشاي خطا، اطمينان بيمار را به پزشك و نظام سلامت افزايش مي¬دهد و احتمال اقامه دعوي بر عليه بيمارستان يا پزشك را كاهش مي¬دهد و به حقوق شهروندي بيمار نيز احترام گذاشته مي¬شود.

3400

علوم پزشكي گيلان