بررسي فراواني باكتري¬هاي عامل عفونت ادراري و مقاومت ميكروبي آن¬ها در كودكان با سن كمتر از 5 سال بستري در بيمارستان 17 شهريور رشت از سال 1392 تا سال 1398

رشت

مقدمه: عفونت¬هاي دستگاه ادراري در كودكان شايع و درصورت عدم درمان صحيح و مناسب به عوارض جدي بلند مدت مثل هايپرتانسيون يا نارسايي كليه منجر مي¬شود. چون در هر منطقه جغرافيايي بايد باكتري¬هاي شايع عامل عفونت¬هاي ادراري و حساسيت آنتي¬باكتريال آن¬ها به¬صورت دوره¬اي (معمولا هر 5 سال) تعيين گردد، اين مطالعه روي كودكان مبتلا به عفونت ادراري بستري در بيمارستان 17 شهريور رشت انجام گرفت. روش اجرا: تمام كودكان كوچك¬تر از 5 سال كه با تشخيص نهايي عفونت ادراري براساس كشت ادرار به شيوه كاتتر يا سوپراپوبيك از سال 1392 تا 1398 در بيمارستان 17 شهريور بستري شده¬اند، وارد مطالعه شدند. اطلاعات لازم شامل سن، جنس، علايم باليني، آناليز ادراري و نتيجه كشت و آنتي¬بيوگرام در پرسشنامه وارد شده ، داده¬ها پس از جمع¬آوري وارد نرم¬افزار spss نسخه 21 شده و آناليزها انجام شد. سطح معني¬داري آزمون¬ها با (005/0p<) مشخص شد. نتايج: پرونده¬ي 259 كودك بستري به علت عفونت ادراري مورد بررسي قرار گرفت. ميانگين سني كودكان مورد تحقيق برابر 02/80±147 روز بود. 3/53 از بيماران پسر بودند. بيشترين درصد عوامل عفونت ادراي بدست آمده از كشت ادرار عامل اشيرشيا كولي بود كه 4/56% از موارد عامل عفونت ادراري در كودكان مورد تحقيق بود و بيشترين حساسيت را به سيپروفلوكساسين، اميكاسين، جنتامايسين، نيتروفورانتوئين و نورفلوكساسين داشت. پس از آن شايع¬ترين جرم¬ها كلبسيلا و انتروباكتر بودند. نتيجه¬گيري: بيشترين درصد عوامل عفونت ادراي بدست آمده از كشت ادرار عامل اشيرشيا كولي بود. پس از آن كلبسيلا و انتروباكتر شايع¬ترين جرم¬ها محسوب مي¬شدند. Ecoli حساسيت خوبي نسبت به سيپروفلوكساسين، اميكاسين، جنتامايسين، نيتروفورانتوئين و نورفلوكساسين دارد. به نظر مي¬رسد بهتر است از آمينوگليكوزيدها و سفالوسپورين¬ها براساس الگوي مقاومت به عنوان خط اول استفاده شود و در موارد مقاوم، سيپروفلوفلوكساسين و در سن بالاتر نيتروفورانتوئين گزينه¬ي مناسبي مي¬باشد.

3406

علوم پزشكي گيلان