عنوان
بررسي پيامدهاي سوختگي در بيماران سوختگي سر و گردن بيمارستان ولايت رشت در سال¬هاي 1396-97
محل تحصيل
رشت
چكيده
مقدمه: علي¬رغم پيشرفت در زمينه مراقبت¬هاي درماني سوختگي¬هاي سر و گردن در دهه¬هاي اخير و كاهش تعداد مرگ و مير ناشي از آن، سوختگي¬هاي سروگردن هنوز يك چالش است. با توجه به اهميت آشكار سر و گردن و حياتي بودن ارگان¬هاي متمركز در آن، اين پژوهش با هدف بررسي بيماران سوختگي سر و گردن و پيامدهاي آن در بيمارستان ولايت رشت در سال 1396-97 انجام شد.
مواد و روش¬ها: طي يك مطالعه مقطعي– توصيفي گذشته¬نگر پرونده بيماراني كه از فروردين 1396 لغايت اسفند سال 1397 با شكايت سوختگي سر و گردن به بيمارستان ولايت مراجعه كردند، بررسي شدند. آناليز آماري داده¬ها با 21 SPSS انجام گرديد با استفاده از آمار توصيفي به توضيح و محاسبه شاخص¬ها پرداخته شد. سطح معني¬داري آزمون¬ها 05/0P< لحاظ شد.
نتايج: دراين مطالعه پرونده 392 بيمار متشكل از 25% زن و 75% مرد بررسي شد. 4/43% بيماران در رده سني 40-20 سال بودند. 76/12¬% بيماران اينتوبه شده كه در 11/93¬% نماي گلوت نرمال و 89/6¬% اريتماتو و ادماتو بود. بيماران با بيماري¬همراه، درصد لارنگوسكوپي غيرطبيعي بيشتري داشتند. وضعيت لارنگوسكوپي در ارتباط با پيامدهاي سوختگي نشان مي¬دهد انتيوبيشن 89/88%، ونتيلاسيون در 78/77%، (ARDS) Acute Respiratory Distress Syndrome در 74/40% ، پنوموني در 67/66% و مورتاليتي در 37/70% بيماران با لارنگوسكوپي غيرطبيعي مشاهده¬شده كه در مقايسه با بيماران با لارنگوسكوپي نرمال معني¬دار است. در 8/89% نيازي به تهويه مكانيكي نبود؛ اما 2/10% ونتيله شدند و در 85/4% بيماران ARDS ديده شد. 76/12% بيماران فوت كردند. اكثر مراجعين 30-10% سوختگي داشتند كه 95/48% موارد سوختگي درجه 2 بود. آتش با 3/52% بيشترين مكانيسم سوختگي بود. متوسط طول بستري در بيمارستان 7±02/6 روز بود.
نتيجه¬گيري: آسيب¬هاي استنشاقي در بيماران دچار سوختگي سروگردن خطري جدي و تهديدكننده حيات است و مديريت راههاي هوايي و پيامدهاي تنفسي در سير بستري اين بيماران بايد مورد توجه قرار بگيرد.
كليدواژه¬ها: كنترل راه هوايي، سوختگي
شماره ركورد
3440
دانشگاه
علوم پزشكي گيلان