بررسي محتواي شغلي در افراد پره¬ديابت در جمعيت كوهورت گيلان در مركز تحقيقات بيماري¬هاي گوارش و كبد گيلان درسال 1399

رشت

مقدمه: پره ديابت يك شرايط پيش¬رونده و مزمن مي¬باشد. مطالعات نشان داده¬اند كه بين ماهيت شغلي و عوامل استرس¬زاي شغلي از جمله محتواي شغلي و ديابت ارتباط وجود دارد. اين مطالعه با هدف بررسي محتواي شغلي در افراد پره ديابت در جمعيت كوهورت گيلان انجام شد. مواد و روش¬ها: در اين مطالعه مقطعي- تحليلي، 477 نفر مرد پره¬ديابتي و 499 نفر مرد سالم شاغل داراي كارفرما مراجعه¬كننده به كوهورت صومعه¬سرا كه از نظر سن همانندسازي شدند به¬روش نمونه¬گيري در دسترس مورد بررسي قرار گرفتند. در اين مطالعه براي كليه افراد از دو پرسشنامه استفاده شد.پرسشنامه يك شامل: سوالاتي در زمينه سن، اطلاعات تن¬سنجي شامل BMI و دور كمر، ميزان تحصيلات، وضعيت تاهل، سابقه مصرف سيگار و الكل، سابقه ديابت در خانواده، نام و گروه شغلي، نوع شغل، ساعات كاري در طول روز، بيماريهاي همراه شامل فشارخون و ميزان ليپيدهاي سرم كه از اطلاعات طرح كوهورت استخراج شد و پرسشنامه 2 شامل:پرسشنامه ي 27 سئوالي JCQ مي باشد كه به¬صورت تلفني از افراد پرسيده شد. نتايج: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد كه اكثر افراد پره¬ديابتي سن بالاتر از 50 سال (2/52%) و TG بالاتر از 150(9/53%) داشتند. پرسشنامه JCQ در بعد آزادي تصميم¬گيري (توانايي استفاده از مهارت شغلي- اختيار تصميم گيري)، حمايت اجتماعي (حمايت همكاران- حمايت سرپرستان)، عدم امنيت شغلي در دو گروه پره ديابت و كنترل گزارش شد (001/0>P). به¬طوري¬كه در گروه پره¬ديابت اين عوامل پايين¬تر از گروه كنترل گزارش شد. هم-چنين نتايج نشان دادند كه z-score ابعاد محتواي شغلي مطالعه¬ي ما نسبت به نمره جهاني پايين¬تر بوده است و اين اختلاف از نظر آماري معني¬دار گزارش شد (001/0>P). كه نشان¬دهنده بالابودن استرس شغلي در اين مطالعه مي-باشد. هم¬چنين ارتباط معني¬داري بين ساعت كار در هفته (نشسته) و ساعت كار در هفته (راه رفته) بين دو گروه وجود داشت ( 001/0>P) و اين دو معيار در گروه پره¬ديابت به ترتيب بالاتر و پايين¬تر گزارش شد. نتيجه¬گيري: نتايج حاصل از اين مطالعه بيانگر اين مطلب مي¬باشد كه استرس شغلي بالا، حمايت اجتماعي پايين و كار طولاني مدت در افزايش بروز ديابت مؤثر است و به¬منظور ارتقاء سطح سلامت عمومي افراد جامعه مي¬بايست فشارهاي فيزيكي و روانشناختي كنترل¬شده و امنيت شغلي ارتقاء يابد. هم¬چنين در اين مطالعه سطح فعاليت در محيط كار با ابتلا به پره¬ديابت ارتباط داشت كه نشان دهنده¬ي نقش بارز فعاليت فيزيكي در امر پيشگيري از ديابت مي¬باشد.

3492

علوم پزشكي گيلان