بررسي وضعيت دهاني دنداني معلولين ذهني و جسمي آسايشگاه معلولين غرب گيلان (صومعه سرا، دو گور)

رشت

چكيده مقدمه:فرد كم¬توان يا معلول به كسي گفته مي‌شود كه بر اثر ضايعه جسمي، ذهني، رواني يا توأم، دچار اختلال مستمر و قابل توجهي در سلامت و كارآمدي عمومي شود. مشكلات دهان و دندان معلولين يكي از بزرگترين مشكلات معلولين مي باشد. از اينرو در اين مطالعه ما بر آن شديم تا وضعيت دهاني– دنداني تمامي معلولين ذهني و جسمي در آسايشگاه معلولين غرب گيلان را مورد بررسي قرار دهيم. مواد و روش¬ها: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي- مقطعي بود. افراد مورد بررسي تمامي معلولين ذهني و جسمي آسايشگاه معلولين غرب گيلان بودند. معاينه¬ي معلولين در حضور روان¬شناس آسايشگاه و بعد از آموزش¬هاي لازم به آن¬ها انجام گرديد و هر نوع تظاهر غير طبيعي مرتبط با سلامت دهان و دندان نظير پوسيدگي (قابل مشاهده از نظر كلينيكي)، ضايعات دهاني و .... در چك ليست مخصوص ثبت شد. آناليز داده¬ها با استفاده از نرم¬افزار SPSS صورت گرفت و سطح معناداري 05/0>P بود. نتايج: ميانگين تعداد دندان¬هاي پوسيده افراد مورد بررسي در مطالعه 95/2 ± 82/3 بود. براساس نتايج به¬دست آمده 20 نفر (19 درصد) ماكروگلوسيا، 4 نفر (8/3 درصد) زبان مو دار،4 نفر (8/3 درصد) زبان جغرافيايي، 26 نفر (8/24 درصد) زبان شياردار،3 نفر (9/2 درصد) كانديديازيس و 1 نفر (1 درصد) انگولار چيليت داشتند. نتيجه¬گيري: نتايج مطالعه¬ي حاضرنشان داد، شيوع پوسيدگي دندان، ماكروگلوسيا، زبان مو دار، زبان جغرافيايي و زبان شياردار در افراد معلول نسبتاً ياد مي¬باشد. ازميان اين موارد، شيوع بالاي پوسيدگي دندان از اهميت بيشتري برخورداراست. بنابراين لزوم تصميم¬گيري صحيح مسئولين مربوطه براي حل اين مشكل ضروري به¬نظرمي¬رسد. كليدواژه: پوسيدگي دنداني، معلوليت، بيماري دهان و دندان

3613

گيلان