مقايسه تاثير آموزش بهداشت مجازي و حضوري بر شاخص‌هاي پريودنتال در بيماران تحت درمان ارتودنسي ثابت

رشت

زﻣﻴﻨﻪ و ﻫﺪف: به منظور پيشگيري از بروز عوارض ناشي از تجمع پلاك، رعايت دقيق بهداشت دهان در بيماران ارتودنسي ثابت ضروري است. ارايه مراقبت‌هاي بهداشتي موثر و ايجاد انگيزه در بيماران براي رعايت دقيق بهداشت دهان و دندان در دامنه وظايف ارتودنتيست (دندانپزشك) جاي ميگيرد. با توجه به گسترش ارتباطات مجازي و دسترسي عمومي به اينگونه تسهيلات، بهره‌گيري از آموزش مجازي تاثير بسيار زيادي در كاهش وقت و هزينه و ارتباط موثر با بيماران دارد. روش ﻛﺎر: در اين مطالعه مداخله‌اي آينده نگر تصادفي و يك سو كور تعداد 50 بيمار ارتودنسي ثابت با دامنه سني 15 -30 سال از مراجعين به مطب خصوصي در شهر رشت شركت داشتند. در زمان قراردهي براكت‌هاي ارتودنسي به تمام بيماران آموزش استاندارد بهداشت دهان و دندان و كيت بهداشتي شامل: خمير دندان حاوي فلورايد، مسواك استاندارد ارتودنسي، نخ بريج، مسواك بين دنداني تجويز شد. بيماران بطور تصادفي به دو گروه 25 نفره تقسيم شدند. به بيماران گروه اول ماهي يك بار روش مسواك زدن modified Bass و روش صحيح استفاده از نخ دندان بصورت حضوري آموزش داده شد. در گروه ديگر نيز هر دو هفته يك بار روش رعايت بهداشت مشابهي از طريق گروه واتس اپ با ارسال فيلم‌ها و محتواي آموزشي، آموزش داده شد. در شروع درمان (base line) و 1 و 3 ماه پس از شروع درمان ارتودنسي شاخص‌هاي BPI( شاخص خونريزي نقطه‌اي لثه) ، PI (شاخص پلاك) و MGI (شاخص تغيير يافته لثه‌اي) ثبت گرديد. سپس داده‌ها توسط نرم افزار 16spss تجزيه و تحليل گرديدند. براي داده‌هاي با توزيع نرمال از آزمون تحليل واريانس اندازه‌هاي تكراري و آزمون‌هاي تعقيبي (Post hoc test) استفاده نموديم. در غير اينصورت آزمون فريدمن (Friedman test) به كار گرفته شد. ﻳﺎﻓﺘﻪ‌ﻫﺎ: در شروع مطالعه در شاخص‌هاي PI و PBI، تفاوت معناداري بين گروه آموزش مجازي و حضوري، مشاهده نشد.اين در حالي بود كه شاخص MGI بين دو گروه تفاوت معناداري داشت. (1.56 ±0.82 vs. 2±0.64 به ترتيب P=0.041 ) پس از گذشت 3 ماه از شروع مطالعه، شاخص MGI هم در گروه آموزش حضوري و هم در گروه آموزش مجازي بطور معناداري كاهش يافتند و اين كاهش در گروه آموزش مجازي، بيشتر بود. (1.16±0.37 vs. 0.32±0.48 به ترتيبP<0.001). نتايج مشابهي در مورد شاخص PBI نيز بدست امد. (مجازي 2.64±3.33 حضوري 9.92 ± 794). شاخص PIدر گروه مجازي از ماه اول تا سوم كاهش يافت.در حاليكه در گروه حضوري اين كاهش مشاهده نشد. مقايسات بين گروهي در پايان ماه سوم نشان داد ميانگين شاخص PI داراي تفاوت معناداري بين دو گروه بوده است. (مجازي 0.48±0.51 حضوري. 0.92±0.49 P=0.003) نتيجه‌گيري: اين مطالعه نشان داد كه آموزش مجازي تاثير بيشتري در ارتقاء سطح بهداشت بهداشت دهان و دندان بيماران ارتودنسي دارد و سبب بهبود ايندكس‌هاي التهابي و خونريزي لثه مي‌گردد. همچنين اين روش تاثير بسزايي در تبديل رعايت بهداشت دهان و دندان بصورت يك عادت مثبت داشته و از طرفي سبب صرفه جويي در وقت و افزايش ميزان همكاري بيماران مي‌گردد و نيز امكان دسترسي بيمار به محتواي آموزشي را تسهيل مي‌نمايد. بنابراين آﻣـﻮزش ﺗﻮﺳـﻂ ﻓـﻴﻠﻢ ﺑـﻪ ﻋﻨـﻮان ﻳـﻚ رﺳـﺎﻧﻪ ﺗﺼـﻮﻳﺮى ﻧـﻪ ﺗﻨﻬـﺎ ﺑﺎﻋـﺚ اﻓﺰاﻳﺶ آﮔﺎﻫﻰ ﻟﺤﻈـﻪ‌اى بيماران مي‌گردد، ﺑﻠﻜـﻪ در دراز ﻣـﺪت ﻧﻴـﺰ ﻣﻮﺟـﺐ اﻓـﺰاﻳﺶ آﮔـﺎﻫﻰ و ﺑﻬﺒـﻮد ﻋﻤﻠﻜـﺮد ﺑﻬﺪاﺷـﺘﻰ دﻫـﺎن و دﻧـﺪان بيماران خواهد شد.

3617

علوم پزشكي گيلان