بررسي تاثير زمان تجويز هپارين بر رويgrade TIMI Flow بيماران مبتلا به آنفاركتوس حاد ميوكارد با بالارفتن قطعه ST تحت درمان با آنژيوپلاستي اوليه

رشت

مقدمه و هدف: در دهه گذشته بيماري¬هاي قلبي عروقي به عنوان مهم¬ترين علت مرگ و مير در دنيا مطرح و به صورت اپيدمي جهاني شناخته شده است. سكته قلبي يك اورژانس است كه در صورت عدم انجام مراقب¬هاي فوريتي و پزشكي بيمار فوت و يا در صورت عدم فوت، تمام عمر از عوارض ناشي از اين بيماري رنج خواهد برد. با توجه به اينكه مطالعات معدودي در دنيا و ايران در زمينه تجويز زودرس و ديررس هپارين و تاثير ان بر TIMI Flow grade بر آن شديم تا تاثير زمان تجويز هپارين بر روي TIMI Flow grade بيماران STEMI تحت درمان با Primary PCI در بيمارستان حشمت رشت را بررسي نماييم. مواد و روش: اين مطالعه يك مطالعه كار آزمايي باليني فاز3 تصادفي شده مي¬باشد كه در بيمارستان قلب و عروق حشمت دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1399-1398 انجام شد. اين مطالعه بر روي كليه بيماران مبتلا به STEMI كه به صورت شخصي يا توسط آمبولانس به بيمارستان حشمت مراجعه كردند و يا از مراكز ديگر اعزام شدند و تحت درمان با P.PCI قرار گرفتند انجام شد. افراد واجد شرايط، به صورت تصادفي با روش بلوكهاي تصادفي 4 تايي به دو گروه تخصيص يافتند. بيماران مذكور به دو گروه تجويز هپارين زودرس در اورژانس و گروه تجويز هپارين ديررس در واحد كت لب تقسيم شد.گروه 1: بيماران گروه مداخله كه به محض ورود در اورژانس و تشخيصSTEMI ، هپارين با دوزIu/kg 90 به صورت وريدي براي آن¬ها تجويز شد. گروه 2: بيماران گروه كنترل كه در كت لب و حين آنژيو گرافي هپارين با دوز Iu/kg 90 وريدي تزريق شد.ا طلاعات مربوط به سكته قلبي شامل بازه زماني از شروع درد تا مراجعه به واحد اورژانس، سطح قدامي High lateral، سطح قدامي، Extensive antrolateral، سطح تحتاني، سطح خلفي، بطن راست، سطح سپيتال، EF بدو ورود، ضربان قلب بيمار در اولين نوار قلب، اولين فشار خون سيستوليك و دياستوليك و Killip Class از پرونده بيماران استخراج شد. نوع درمان انجام شده، دريافت هپارين بولوس در اورژانس، دريافت هپارين بولوس در كت لب و اينكه بيمار به CABG نياز پيدا كرده است يا خير براساس پرونده پزشكي كامل شد. اطلاعات آنژيوگرافي و آنژيوپلاستي شامل Identifiable culprit vessel و Access عروقي، LM، LAD،Diagonal، LCX، OM، OM، RCA، PDA، و TIMI FLOW عروق در حين انژيوگرافي و پس از انژيوپلاستي و عوارض بيمارستاني (sent thrombosis، خونريزي و هماتوم محل آنژيوگرافي، تاكي آريتمي بطني (VT, VF) و VSR , FLAIL MV,Free wall rupture, pericardial effusion از پرونده¬هاي پزشكي استخراج شد. اطلاعات مربوط پس از ترخيص شامل LVEF چهل روز پس از ترخيص و افزايش LVEF با مراجعه بيماران به درمانگاه و ... مجدد چهل روز بعد تكميل شد. بعد از جمع¬آوري داده¬ها اين اطلاعات وارد نرم افزار آماري 22SPSS شده و با خطاي 5% تحليل و مقايسه شد. براي داده¬هاي كمي در صورت نرمال بودن از T-test و در غير اين صورت از آزمون mann whitny استفاده شد. براي مقايسه TIMI Flow grade (0-1-2-3) به علت رتبه¬اي بودن اين متغير بين 2 گروه از ازمون mann whitny و براي مقايسه درصد تك تك اين درجات در 2 گروه از ازمون chi square استفاده شد. نتيجه¬گيري: دريافت زودرس يا دير رس هپارين در بيماران STEMI تاثيري در بهبود نتايج باليني و آنژيوگرافيك از قبيل درجه 40 TIMI FLOW, LVEF روز پس از، MI عوارض مكانيكال، الكتريكال و مرگ نداشته است. همچنين دريافت هپارين زودرس موجب افزايش عوارضي از قبيل خونريزي و هماتوم نشده است. كليدواژه: انفاركتوس حاد قلبي با بالا رفتن قطعه st، درجه TIMI FLOW، آنژيوپلاستي اوليه

3669

علوم پزشكي گيلان