بررسي فراواني مصرف سيگار، الكل و مواد و ارتباط آن با شاخص¬هاي سلامت عمومي در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1399

رشت

زمينه: مصرف مواد و عوارض پردامنه و ناخوشايند آن از مهمترين دغدغه¬هاي فكري و يكي از ناگوارترين آسيب¬هاي اجتماعي حال حاضر است. ارتباط مصرف مواد و مشكلاتي نظير انواع اختلالات رواني، پرخاشگري در رفتارهاي اجتماعي، افت تحصيلي و اقدام به خودكشي اشاره به اهميت توجه دوباره و تعمق در اين مسأله دارد. هدف: هدف از اين مطالعه بررسي فراواني مصرف سيگار، الكل و مواد و ارتباط آن با شاخص¬هاي سلامت عمومي در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1399 مي¬باشد. روش كار: مطالعه¬ي حاضر به¬روش تحليلي- مقطعي به بررسي فراواني مصرف سيگار، الكل و مواد و ارتباط آن با شاخص¬هاي سلامت عمومي در دانشجويان پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1399 پرداخته است. جمعيت مورد مطالعه شامل تمامي دانشجويان دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي گيلان در سال 1399 مي¬باشند و پژوهش حاضر مطالعه به-صورت سرشماري و در دسترس با حداقل حجم نمونه 325 نفر انجام شده است و 406 نفر در اين مطالعه سه پرسشنامه دموگرافيك، آزمون غربالگري درگيري با الكل، سيگار و مواد (ASSIST)، پرسشنامه سلامت عمومي (GHQ-28) را كه به¬صورت آنلاين و بدون ذكر نام تكميل كردند. داده¬ها با استفاده از آزمون¬هاي آماري فيشر و مجذور كاي ورگرسيون لجستيك و SPSS نسخه 22 و سطح معني¬داري 05/0 تجزيه و تحليل شدند. يافته¬ها: در مطالعه حاضر406 نفر دانشجوي پزشكي مورد بررسي قرار گرفتند كه 9/53% از آن¬ها را زنان تشكيل مي¬دادند. 54/4% از دانشجويان تجربه مصرف مواد را در طول عمر خود داشتند كه بيش¬ترين درصد استفاده از مواد در طول عمر دانشجويان پزشكي مورد تحقيق مربوط به انواع تنباكو معادل 46/8%بود و سپس به ترتيب مصرف نوشيدني¬هاي الكلي با 34/7% و سپس مصرف حشيش با 19% و سپس مصرف آرام¬بخش¬ها با 12/8%، محرك¬هاي آمفتاميني با 5/4% و تركيبات افيوني با 3% و مواد استنشاقي با 2% و توهم زاها با 1/5%وكوكايين 1% در دانشجويان مورد تحقيق وجود داشت. مشخص گرديد كه ارتباط آماري معني¬داري بين سن، محل سكونت، تحصيلات پدر، تحصيلات مادر، ساختار خانوادگي، سابقه بيماري رواني و سابقه مصرف سيگار، الكل و مواد در خانواده درجه اول دانشجويان و مصرف مواد در طول عمر دانشجويان وجود دارد. براساس پرسشنامه سلامت عمومي و نقطه برش 23، 5/51% دانشجويان پزشكي مورد مطالعه سلامت روان در حد مطلوب داشتند و 5/48% اين دانشجويان داراي درجاتي از اختلالات روان بودند. در بخش زير مقياس¬ها از لحاظ سلامت جسماني، 3% عدم سلامت جسمي داشتند. از لحاظ سطح اضطراب در دانشجويان، 4/8% مشكلات اضطرابي داشتند. از لحاظ سطح كاركرد اجتماعي 4/8% آنان سلامت كامل در روابط ميان فردي و ارتباطات كاري نداشتند. از لحاظ سطح افسردگي در دانشجويان نيز 6/11% دانشجويان دچار افسردگي خفيف تا شديد با افكار خودكشي بودند. مشخص گرديد كه بين وضعيت اضطراب، افسردگي و وجود يا عدم وجود سلامت روان با مصرف مواد در طول عمر دانشجويان مورد تحقيق ارتباط آماري معني¬داري وجود دارد. نتايج: با توجه به يافته¬ها مصرف سيگار، الكل و مواد در دانشجويان پزشكي گيلان مانند ساير مطالعات مشابه نگران¬كننده است و نيازمند مداخله و برنامه¬ريزي¬هاي هدفمند در جهت پيشگيري است.

3839

علوم پزشكي گيلان