تحليل ديناميكي سازه هاي نامتقارن متكي بر تكيه گاه لغزشي

اصفهان : دانشگاه صنعتي اصفهان . دانشكده عمران

كارشناسي ارشد (سازه )

اغلب سازه ها اگر تحت تحريك ديناميكي واقع شوند رفتار پيچشي از خود نشان مي دهند. عوامل مختلفي ممكن است سبب ايجاد چنين پيچشي گردند. عدم انطباق مراكز جرم و سختي الاستيك ، يكنواخت نبودن حركات زمين در زير پايه ، وجود مولفه چرخشي در حركات زمين ، تسليم نامتقارن عناصر مقاوم حتي در سازه هايي با مراكز جرم و سختي الاستيك منطبق بر هم و... از جمله عوامل فوق مي باشند. در اين گونه موارد عناصر مقاوم سازه تحت تاثير توام نيروهاي ناشي از حركات جانبي و پيچشي سازه بوده و با بيشتر شدن فاصله اين عناصر مقاوم از مراكز سختي ، تغيير مكان و نيروهاي برشي مربوط به آنها بيشتر خواهد شد. در رساله حاضر فرض شده است كه پيچش موجود تنها از عدم انطباق مراكز جرم و سختي الاستيك ناشي ميشود. تداخل اثر پيچش در واكنش سازه هاي نامتقارن و نحوه در نظر گرفتن اين اثر در طراحي سازه ها، مدت مديدي است كه توجه بسياري از محققين را به خود جلب كرده است . بدليل تعدد پارامترهاي موثر در واكنش و پيچيدگي رفتار سازه هاي نامتقارن ، عليرغم مطالعات گسترده اي كه در مورد رفتار اين گونه از سازه ها چه در ناحيه الاستيك و چه در ناحيه غير الاستيك صورت گرفته است ، هنوز معيارهايي كه بتوانند تداخل اثر پيچش را به خوبي در بر گيرند ارائه نشده است . از جمله روشهاي پيشنهاد شده به منظور ايزوله نمودن سازه ها از حركات مخرب زمين ، استفاده از تكيه گاه لغزشي است . تكيه گاه لغزشي با توجه به مقاومت اصطكاكي محدود سطح تماس پايه و لايه لغزشي ، امكان لغزش پايه صلب را روي فوندانسيون فراهم آورده كه تحقيق اين حركت لغزشي سبب اتلاف بخش زيادي از انرژي زلزله در سطح تماس مي گردد و در نتيجه آن از انتقال انرژي زلزله به سازه كاسته مي شود. اين اتلاف انرژي در سازه هاي نامتقارن سبب كاهش نيروهاي اينرسي طبقات و بالطبع كاهش پيچش طبقات مي گردد.هدف اصلي در رساله حاضر ...-

4246

مهندسي عمران

دانشگاه صنعتي اصفهان

محمد مهدي سعادت پور