كمي كردن توليد و زوال برگ گلرنگ در شرايط رفسنجان

دانشگاه ولي عصر

ارشد

يكي از قسمت‌هاي مهم مدل‌هاي رشد گياهان زراعي توسعه سطح برگ است كه در فتوسنتز و تعرق نقش اساسي دارد. اطلاعات كافي در مورد توسعه سطح برگ گلرنگ وجود ندارد. بنابراين، هدف از اين مطالعه كمي كردن توليد و زوال سطح برگ گلرنگ "رقم محلي اصفهان" مي‌باشد. بدين منظور يك آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در 4 تكرار در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه وليعصر در سال 1391 انجام شد. فاكتورها شامل تاريخ كاشت (17 فروردين و 6 و 29 ارديبهشت) و تراكم بوته (15، 40، 65 و 90 بوته در مترمربع) بودند. نتايج نشان داد با كاهش تراكم LAImax روند افزايشي داشت به طوري كه مقدار آن در تراكم 15 بوته در مترمربع به 91/3، 37/3 و 59/0 به‌ترتيب در تاريخ كاشت‌هاي اول تا سوم رسيد. شيب توليد برگ در برابر GDD (سرعت توليد برگ، leaf/°Cd-1) ميان تراكم‌هاي مختلف در هر تاريخ كاشت اختلاف معني‌داري نشان نداد در حالي كه با تاخير در كاشت مقدار آن كاهش يافت. توليد برگ در گياه پس از گذشت 522 تا 549 °Cd-1 براي تاريخ كاشت اول، 463 تا 483 °Cd-1 براي تاريخ كاشت دوم و 444 تا 468 °Cd-1 براي تاريخ كاشت سوم شروع شد و پس از گذشت 1349 تا 1395 °Cd-1، 1300 تا 1384 °Cd-1 و 1460 تا 1531 °Cd-1 به‌ترتيب براي تاريخ كاشت‌هاي اول تا سوم پايان يافت. نتايج نشان داد با افزايش تعداد برگ در طول فصل رشد، سطح برگ به‌صورت تواني افزايش يافت به‌طوري كه شيب افزايش سطح برگ با افزايش تراكم و تاخير در كاشت روند كاهشي داشت. سرعت زوال برگ در تراكم‌هاي پايين‌تر هر تاريخ كاشت و نيز با تأخير در كاشت با شيب زيادي صورت گرفت. سرعت پيري برگ براساس تعداد برگ زرد در بوته بين 0025/0 تا 0045/0 °Cd-1 براي تاريخ كاشت اول، 0018/0 تا 0037/0°Cd-1 براي تاريخ كاشت دوم و 0020/0 تا 0032/0 °Cd-1 براي تاريخ كاشت سوم متغير بود. بررسي روابط آلومتريك بين سطح برگ و خصوصيات رويشي نشان داد كه سطح برگ در طول فصل رشد مي‌تواند به‌خوبي توسط وزن خشك برگ با استفاده از يك رابطه خطي پيش‌بيني شود (3/61 ≤ RMSE؛ 96/0 ≥ R2).

47729

دانشگاه وليعصر رفسنجان

افشين سلطاني+اصغر رحيمي

زراعت

بنيامين ترابي