بررسي تنوع ژنتيكي پسيل معمولي پسته Agonoscena pistaciae (Hem.: Psyllidae) با استفاده از ژن سيتوكروم اكسيداز يك

دانشگاه ولي عصر﴿عج﴾

ارشد

پسيل معمولي پسته، Agonoscena pistaciae Burckhardt and Lauterer (Hem.: Psyllidae) به علت گسترش در همه مناطق كاشت پسته در ايران، يكي از مهم‌ترين آفات درخت پسته مي¬باشد. بدين ترتيب با در نظر گرفتن گستردگي جمعيت و وسعت مناطق فعاليت پسيل پسته در ايران و به ويژه در استان كرمان و با توجه به اين‌كه گونه‌هاي داراي انتشار وسيع اغلب سطح بالايي از تنوع ژنتيكي را در خود حفظ مي‌كنند بدون اين‌كه تفاوت مورفولوژيك بارزي در سطح جمعيت ايجاد شود، در نتيجه تفاوت ژنتيكي در اين آفت امري محتمل به شمار مي‌آيد. نمونه‌برداري از استان‌‌هاي كرمان، يزد، اصفهان، فارس، قزوين و خراسان جنوبي شامل 28 جمعيت صورت گرفت. در اين مطالعه كه به منظور بررسي تنوع ژنتيكي بين جمعيت¬هاي پسيل از مناطق مختلف جغرافيايي انجام شد، ماركرهاي مولكولي مختلف شامل دومين ناحيه جداكننده رونويسي¬شده داخلي ژنوم هسته¬اي (ITS2) و زيرواحد 1 سيتوكروم اكسيداز ژنوم ميتوكندريايي (COI) و 16S rDNA استفاده شدند. دي¬ان¬اي حشرات، با روش چلكس و روش تغيير يافته بلانچتوت استخراج و سپس محصولات پي‌سي‌آر تكثير شده با پي¬سي¬آر، روي ژل آگارز 1% الكتروفورز شدند. محصولات پي¬سي¬آر توالي¬يابي و داده¬ها با نرم¬افزار MEGA5.1 و روش¬ UPGMA آناليز شدند و درخت فيلوژني براي هر سه نشانگر COI و ITS2 و 16S rDNA رسم شد. بررسي تنوع ژنتيكي در ميان جمعيت‌هاي مختلف پسيل پسته با استفاده از ژن‌ COI به غير از جمعيت اردكان، جمعيت‌ها را به 2 گروه تقسيم كرد. اين گروه‌بندي نشان دهنده اين است كه جدايي جغرافيايي تنها عامل بوجود آمدن تنوع ژنتيكي در ميان جمعيت‌ها نيست. دندوگرام حاصل از ژن‌ 16S rDNAو ITS2 نيز جمعيت‌ها را به 2 گروه تقسيم كرد و نشان دهنده اين است كه، ژن‌هاي ITS2 و16S rDNA بهتر از ژن COI جمعيت‌ها را از هم جدا كرده است. رديابي باكتري همزيست ولباخيا به وسيله ژن wsp نشان داد كه دو جمعيت رفسنجان و دهشير يزد به اين باكتري آلوده‌اند

49412

دانشگاه وليعصر رفسنجان

پژمان خدايگان-مهدي بصيرت

حشره شناسي

محمد امين جلالي-جهانگير خواجه علي