بررسي فرهنگ عامه در فيروز شاه نامه محمد بيغمي

دانشگاه ولي عصر ﴿عج﴾ رفسنجان

كارشناسي ارشد

بدون شك داستان هاي عاميانه بخش مهمّي ازفرهنگ عامه به شمارمي آيد .به ويژه دركشورهايي مانند كشورماكه مورخان اعتنايي به شرح وتوصيف زندگي مردم نداشته اند، اين داستان ها اهميت بيش تري مي يابد وبه عنوان منبعي مهّم براي كسب آگاهي درباره ي زندگي اجتماعي مردم ايران،آداب،عادات،رسوم وسنن آن ها در مي آيد.داستان فيروزشاهنامه پس ازسمك عيار وداراب نامه ازمهمّ ترين داستان هاي عاميانه به شما رمي رود كه ازاصالت برخوردار است.فيروز شاهنامه يكي ازمتون ارزشمند منثور ادبيات فارسي و درواقع مجلد سوم و دنباله ي كتابي است كه دو مجلد آن به عنوان داراب نامه مشهوراست.فيروزشاه نامه تاليف محمد بيغمي از آثار قرن نهم هجري است، اما پيداست كه منشأ بسيار قديمي تر دارد. ازاين كتاب علاوه براستفاده هاي دستوري،لغوي وزبان شناسي،مطالب زيادي درحوزه ي جامعه شناسي تاريخي مي توان به دست آورد.مطالعه وشناخت اين ميراث مهمّ فرهنگي، شناخت هرچه بهترگذشته ي فرهنگي وجامعه شناسي سرزمين ايران را به دنبال داردوتحول فكري وتكامل اجتماعي مردم آن رانشان مي دهد. بررسي باورها،آيين ها،زبان عاميانه و ديگر عناصر فرهنگ عامه درفيروزشاهنامه موضوع اين پژوهش است كه به شيوه ي توصيفي -تحليلي با مراجعه به منابع كتاب خانه اي نوشته شده است.گفتني است اين كتاب از جهت داشتن عناصرفولكلوريك اثري درخورتوجه است. بر اساس نتايج اين پژوهش آداب ورسوم اجتماعي وفرهنگي وباورهاي خرافي به ترتيب بالاترين بسامد را درعناصرفرهنگ عامه ي فيروزشاهنامه دارا مي باشند

49869

دانشگاه وليعصر رفسنجان

جليل شاكري

زبان و ادبيات فارسي

زهرا سيد يزدي