بهينه سازي توپولوژي سازه هاي فضا كار دو لايه با استفاده از تركيب روش هاي باز پخت فلزات و ماشين هاي ياخته اي

دانشگاه ولي عصر﴿عج﴾

ارشد

در اين پژوهش، يك روش مركب، تركيبي از روش بازپخت فلزات (SA) و ماشين¬هاي ياخته¬اي (CA) كه الگوريتم SA-CA ناميده شده است، براي بهينه¬سازي اندازه و توپولوژي سازه¬هاي خرپايي پيشنهاد شده است. وزن سازه به¬ عنوان تابع هدف در مقابل قيدهاي مسئله، شامل جابه¬جايي گره¬ها، تنش داخلي و نيز ضريب لاغري اعضاي سازه كمينه شده است. در بهينه¬سازي توپولوژي شبكه¬هاي دولايه، هندسه سازه، موقعيت تكيه¬گاه¬ها و مختصات گره¬ها ثابت هستند. به منظور كاهش فضاي جستجو، وجود يا عدم وجود گره¬هاي شبكه پايين و همچنين سطح مقطع اعضاء به عنوان متغيرهاي طراحي در نظر گرفته شده¬اند. همچنين به منظور كاهش پيچيدگي فضاي جستجو، گره¬ها بر اساس تقارن سازه تيپ¬بندي شده¬اند. جهت دستيابي به يك سازه اجرايي، وجود گره¬هاي شبكه بالا به عنوان متغيرهاي طراحي در نظر گرفته نشده¬اند. اين كار باعث مي¬شود سطوح بارگير گره¬هاي شبكه بالا ثابت باقي بمانند. همچنين از متغيرهاي گسسته به منظور بهينه كردن سطح مقطع اعضاي سازه استفاده شده است. اين متغيرها از مقاطع فولادي با سطح مقطع و قطر خارجي مشخص انتخاب شده¬اند. نتايج عددي نشان مي¬دهد كه الگوريتم SA-CA پيشنهاد شده در اين پژوهش، كارايي بهتري نسبت به الگوريتم SA و ديگر روش¬هاي ارائه شده در منابع دارد.

50241

دانشگاه وليعصر رفسنجان

عمران

مصطفي مشايخي