ريزپيوندي برون شيشه اي پسته

دانشگاه ولي عصر(عج)

كارشناسي ارشد

اين آزمايش به منظور ريزپيوندي پسته اهلي (Pistacia vera L.) در شرايط برون‌شيشه‌اي و اثر همزيستي ميكوريزي بر گيرايي و استقرار دانهال¬هاي پيوندي صورت گرفت. پيوندك‌ها از سرشاخه‌هاي سال جاري درختان بالغ 7-6 ساله رقم احمدآقايي در اواخر شهريور ماه تهيه و روي پايه‌هاي 14 روزه-ي بذري رقم قزويني در شرايط كنترل‌شده اتاقك رشد در اواخر شهريور ماه و اوايل مهرماه پيوند شدند. تلقيح گياهان با قارچ ميكوريز (Glomus mosseae) به¬منظور بررسي اثر ميكوريز بر گيرايي و استقرار دانهال¬هاي پيوندي همزمان ¬با كشت بذر صورت گرفت اين پژوهش در دو آزمايش جداگانه به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي انجام شد. در آزمايش اول پيوندك¬ها پس از تيمار با محلول اسيد آسكوربيك (0 و 400 ميلي¬گرم بر ليتر) با روش غوطه¬وري و به¬مدت 60 دقيقه، تحت تاثير اسيد ايندول¬بوتريك (0، 50 و 100 ميلي‌گرم بر ليتر) قرار گرفتند. در آزمايش دوم پس از تيمار اسيد آسكوربيك با همان غلظت‌ها، پيوندك¬ها توسط بنزيل‌آدنين (0، 40 و 80 ميلي¬گرم بر ليتر) تيمار شدند. بر اساس نتايج به¬دست آمده در اين پژوهش، مشخص شد كه ميكوريز بر درصد زنده-ماني، ميزان ماندگاري، وزن خشك پايه و وزن خشك پيوندك در هر دو آزمايش تاثير مثبت داشت. بيشترين درصد زنده¬ماني مربوط به تيمارهاي ميكوريز، بدون تنظيم‌كننده‌هاي رشد گياهي و بدون اسيد‌آسكوربيك و تيمارهاي ميكوريز، بنزيل‌آدنين با غلظت‌هاي 40 و 80 ميلي¬گرم بر ليتر و اسيد‌آسكوربيك با غلظت 400 ميلي¬گرم بر ليتر بود. نتايج نشان داد كه كه در آزمايش اول بيشترين درصد گيرايي مربوط به تيمار ميكوريز، اسيد ايندول‌بوتريك با غلظت 100 ميلي¬گرم بر ليتر و بدون اسيد آسكوربيك بود اما در آزمايش دوم تيمار ميكوريز بر درصد گيرايي تاثيري نداشت و درصد گيرايي در تيمار بدون ميكوريز، بدون بنزيل‌آدنين و اسيد‌آسكوربيك با غلظت 400 ميلي‌گرم بر ليتر بيشتر بود. همچنين نتايج نشان داد كه كمترين زمان لازم براي گيرايي در آزمايش اول در تيمار اسيد ايندول¬بوتريك با غلظت 100 ميلي‌گرم بر ليتر، بدون ميكوريز و اسيد آسكوربيك با غلظت 400 ميلي‌گرم بر ليتر بود و در آزمايش دوم كمترين زمان لازم براي گيرايي در تيمار بدون ميكوريز، بنزيل‌آدنين با غلظت 80 ميلي¬گرم بر ليتر و اسيد آسكوربيك با غلظت 400 ميلي¬گرم بر ليتر مشاهده شد. بر اساس نتايج به¬دست آمده در آزمايش اول بيشترين ميزان رشد پيوندك، تعداد برگ مربوط به تيمار بدون ميكوريز، اسيد ايندول¬بوتريك با غلظت 100 ميلي¬گرم بر ليتر و بدون اسيد‌آسكوربيك و در آزمايش دوم بيشترين ميزان رشد پيوندك و تعداد برگ مربوط به تيمار بدون ميكوريز، بنزيل‌آدنين با غلظت 80 ميلي¬گرم بر ليتر و بدون اسيد‌آسكوربيك بود. ضرايب همبستگي بين پارامترهاي مربوط به گيرايي با صفات مربوط به پايه و پيوندك نشان داد كه بين قطر پايه و ميزان رشد پيوندك همبستگي مثبت و معني¬داري وجود دارد.

50470

دانشگاه وليعصر رفسنجان

علوم باغباني

محمدحسين شمشيري-امان الله جوانشاه