• عنوان

    شناسايي جدايه¬هاي تريكودرما از خاك باغ¬هاي مركبات استان كرمان و بررسي فعاليت آنزيمي جدايه¬هاي موثر در كنترل بيماري گموز مركبات

  • نويسنده اصلي

    براهويي ،نسيبه

  • محل تحصيل
    دانشگاه ولي عصر (عج)
  • مقطع تحصيلي
    كارشناسي ارشد
  • چكيده
    به منظور شناسايي گونه‌هاي تريكودرما در خاك باغ‌هاي مركبات، نمونه‌برداري طي سال‌هاي 1393-1392، در مناطق مختلف استان كرمان انجام شد. جداسازي جدايه¬ها با استفاده از محيط‌كشت انتخابي (TSM) انجام گرفت. در مجموع تعداد 99 جدايه‌ي تريكودرما از 97 نمونه‌ي خاك جداسازي گرديد. شناسايي مورفولوژيكي جدايه¬ها بر¬اساس ويژگي‌هاي ماكرومورفولوژيك و ميكرومورفولوژيكي روي محيط‌كشت‌هاي PDA و CMD با استفاده از كليدهاي معتبر انجام گرفت و به منظور تاييد شناسايي مورفولوژيكي جدايه¬ها، ناحيه¬ي ITS-rDNA تعيين توالي شد. جدايه¬هاي شناسايي شده به هفت گونه¬ي Trichoderma harzianum، T. aureoviridis، T. virens، T. afroharzianum، T. guizhoense ، T.pseudoharzianum و T.atroviride تعلق دارند. در اين تحقيق 27 جدايه¬اي كه به عنوان نماينده انتخاب شده بودند، جهت كنترل بيولوژيك ااميست Phytophthora citrophthora ارزيابي شدند. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﻧﺸﺎن داد كه تمامي جدايه¬هاي تريكودرما عليه رشد ميسيليوم¬هاي بيمارگر فيتوفتورا داراي اثر بازدارندگي بودند. در حالي كه جدايه¬ي CT-97-15 بيشترين قدرت بازدارندگي (هم در كشت¬همزمان و هم در كشت¬غر¬همزمان) را داشت. همچنين تركيبات فرار و غير فرار همگي جدايه¬ها نيز عليه رشد ميسيليوم فيتوفتورا اثر بازدارنده داشتند بطوريكه جدايه¬هاي CT-89-1، CT-86-5 و CT-93-6 با 100 درصد در تست غير فرار و جدايه¬ي CT-5-5 با 50 درصد از لحاظ تركيبات فرار بيشترين درصد بازدارندگي را داشتند. در بررسي ميكروسكوپي تقابل مستقيم جدايه¬هاي تريكودرما و فيتوفتورا مشخص شد كه جدايه¬هاي CT-56-6، CT-86-2، CT-5-5، CT-63-4، CT-93-6 و CT-87-3 با فرايندي مثل نفوذ، پيچش و ليز كردن باعث تخريب ميسيليوم¬هاي بيمارگر مي¬شوند. در اين تحقيق شرايط بهينه براي بررسي سنجش آنزيم سلولاز در روش Test Plate مورد مطالعه قرار گرفت. از رنگ¬هاي واكنشي فنل قرمز (Phenol Red) و كنگو قرمز (Congo Red) در مقادير 5/0 ، 05/0 و 015/0 درصد در شرايط اسيديته¬هاي مختلف در حضور سه منبع كربن كربوكسي¬متيل¬سلولز (اندوگلوكاناز) ، آويسل (اگزوگلوكاناز) و سلوبيوز (بتاگلوكوزيداز) استفاده شد. نتايج نشان داد كه از بين رنگهاي واكنشي، فنل قرمز با مقدار 015/. درصد در شرايط pH برابر 5 بهترين رنگ براي رديابي آنزيم سلولاز در اين روش مي باشد و همچنين جدايه¬ها بر اساس سنجش كمي آنزيم سلولاز به روش دي¬نيتروساليسيليك¬اسيد در طول موج 540 نانومتر مورد بررسي قرار گرفتند كه بيش¬ترين مقدار مربوط به جدايه¬ي CT-76-3 با 2µmol/ml فعاليت آنزيمي مي¬باشد.
  • شماره ركورد
    50690
  • دانشگاه
    دانشگاه وليعصر رفسنجان
  • استاد مشاور
    روح الله صابري-ابراهيم صداقتي
  • رشته تحصيلي
    بيماري شناسي
  • استاد راهنما
    حسين علايي