تلفيق سنجش از دور و سامانه اطلاعات جغرافيايي براي ارزيابي تناسب و تخريب‌پذيري بخشي از اراضي جوپار در استان كرمان

دانشگاه ولي عصر(عج)

كارشناسي ارشد

تخريب خاك فرآيندي است كه طي آن وظايف زيستي خاك دچار اختلال شده و يا به كلي مختل مي‌گردد، بنابراين يك معضل جهاني محسوب مي‌گردد. اين پژوهش با هدف ارزيابي خطر تخريب و پيش‌بيني تغييرات آينده توسط سيستم اطلاعات جغرافيايي و سنجش از دور در حوزه آبخيز جوپار به وسعت 9014 هكتار انجام شد. براي اين منظور خطر تخريب اراضي به وسيله مدل فائو/ يونپ، تخريب اراضي به روش تكنيك سنجش از دور شاخص‌هاي پوشش گياهي NDVI، RVI، TVI، CTVI، TTVI، EVI، PVI، DVI، AVI، SAVI، OSAVI، TSAVI، MSAVI2 و WDVI در بازه‌هاي زماني مختلف و مدل‌سازي تغييرات آينده با استفاده از روش‌هاي ماركوف و سلول خودكار-ماركوف در طي سال‌هاي 2015-1992 مورد بررسي قرار گرفت. نتايج مدل فائو/ يونپ نشان داد كه منطقه داراي 2/39 درصد خطر تخريب شيمايي و فيزيكي مي‌باشد كه عوامل شوري، قلياييت، تراكم و عمق آب زيرزميني بر روي آن تاًثير‌گذار مي‌باشد. بررسي شاخص‌هاي پوشش‌هاي گياهي نشان داد كه در اين منطقه شاخص پوشش گياهي RVI نسبت به ساير شاخص‌هاي پوشش گياهي همخواني بيشتري با روند طبيعي منطقه دارا بود. نتايج تغييرات كاربري اراضي تا سال‌هاي 2020، 2025، 2030 و 2035 با استفاده از ماتريس تبديل 2015-1992 و مدل ماركوف نشان داد كه در سال‌هاي آتي كاربري باغ و زراعت آبي روند افزايشي و كاربري مرتع و چراگاه روند كاهشي خواهند داشت. همچنين، پيش‌بيني تغييرات كاربري آينده منطقه مورد مطالعه به روش سلول خودكار- ماركوف نشان از كاهش كاربري باغ و زراعت آبي نسبت به سال 2015 و همچنين كاهش بستر رودخانه و مرتع و چراگاه دارد. با توجه به خشك‌سالي‌هاي اخير مي‌توان نتيجه گرفت كه در اين مطالعه روش سلول خودكار-ماركوف بر روش زنجيره‌ي ماركوف ارجحيت دارد.

50725

دانشگاه وليعصر رفسنجان

هرمز نقوي-صالح آرخي

علوم خاك

اردوان كمالي