پهنه بندي اراضي مناسب زراعي با استفاده از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) و روش Index Overlay نمونه موردي منطقه ارزوئيه

شناسايي استعداد و توان سرزمين براي كاربري¬هاي مختلف كشاورزي به منظور حفظ منابع محيطي و توليد پايدار محصولات كشاورزي در راستاي توسعه پايدار و همه جانبه در مناطق مختلف ضروري به نظر مي¬رسد.كشاورزي و به خصوص زراعت به علت تامين امنيت غذايي از جمله ابزار¬هاي توسعه يك منطقه به شمار مي¬روند كه عدم توجه به پهنه¬بندي اصولي مي¬تواند زيان¬هاي اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي زيادي را به بار آورد. امروزه يافتن پهنه مناسب براي ايجاد يك فعاليت كشاورزي در حوزه جغرافيايي معين با توجه به محدوديت¬هاي شديد منابع آبي از جايگاه ويژه¬اي در برنامه¬ريزي¬ها برخوردار است. در تحقيق حاضر با توجه به اهميت موضوع پهنه بندي 30 هكتار از اراضي دشت ارزوئيه انتخاب و با نمونه¬گيري عناصر اصلي خاك منطقه (مواد آلي، درصد مواد خنثي شونده، پتاسيم و فسفر قابل جذب، اسيديته، هدايت الكتريكي، بافت خاك، اندازه¬گيري نيتروژن كل، درصد اشباع) و با استفاده از سيستم اطلاعات مكاني ابتدا نقشه¬هاي سطوح هر يك از عناصر تهيه و سپس از روش شاخص همپوشاني نقشه¬هاي توليد شده با توجه به اهميت آنها با يكديگر تلفيق گرديدند. نتايج تحقيق علاوه بر نشان دادن وضعيت توزيع فضايي هر يك از عناصر نشان مي¬دهد منطقه جنوب شرق ارزوئيه داراي بافت خاك سبك با مواد آلي كم، درصد شوري بالا و قليايي مي‎باشد. همچنين نتايج نشان داد كه مناطقي كه داراي شوري و قليائيت بالا مي¬باشند از مقادير كمتر نيتروژن فسفر و پتاسيم قابل جذب برخوردار هستند. لذا با توجه به نتايج بدست آمده به ترتيب 28، 56 و 8 درصد از اراضي محدوده مورد مطالعه نامناسب، نسبتا مناسب و مناسب مي¬باشند.

51138

دانشگاه وليعصر رفسنجان

زراعت

بنيامين ترابي