بررسي تطبيقي داستان هاي كوتاه زويا پيرزاد و آليس مونرو با رويكرد نقذد زن محور

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

آنچه كه در نگاه اول در رابطه با نقد فمينيستي به ذهن اكثر افراد خطور مي¬كند، اين مسئله است كه اين نقد، نقدي زنانه است و در ارتباط با زنان معنا مي¬يابد. رويكرد فمينيستي، رويكردي است كه در تمام شاخه¬هاي علوم نمود يافته است و از زواياي مختلف به دغدغه¬ها و مسائل زنان مي¬نگرد و در اين بين، ادبيات نيز از اين مقوله مجزا نيست و از آنجايي كه داستان، يكي از شاخه¬هاي ادبيات است، اين نقد در داستان به دو شيوه صورت مي¬گيرد. نخست، جلوه¬هاي زن را مدّ¬نظر قرار مي دهد كه در اين شيوه، شخصيت و نقش زن برجسته مي¬شود. دوم، نقد زنان است كه در اين شيوه به زنان نويسنده توجه مي¬شود. به عبارت ديگر، مؤلفه¬هاي نوشتار زنانه مورد توجه واقع مي¬گردد. آثار "زويا پيرزاد" با انعكاس دغدغه¬هاي زنانه و همچنين آثار "آليس مونرو" نيز با بازتاب دغدغه¬هاي زنان، كودكان و دختران نوجوان – جوان در زمره¬ي داستان¬هاي زن محوري است كه در دنياي داستان جا باز كرده¬اند. با توجه به اهميت آثار اين نويسندگان، اين پژوهش به شيوه¬ي توصيفي – تحليلي مبتني بر مؤلفه¬هاي نقد فمينيستي تلاش كرده است كه به واكاوي عناصر نوشتار زنانه در آثار نويسندگان مذكور بپردازد و به اين نتيجه دست يافته است كه در اين آثار، عناصر زنانه¬اي چون شخصيت، مكان، راوي، لحن، زبان و... نمود يافته است. همچنين در پايان به دليل تطبيقي بودن اين پژوهش، شباهت¬ها و تفاوت¬هاي نوشتاري اين نويسندگان نيز بيان گرديده است.

54375

دانشگاه وليعصر رفسنجان

نرگس باقري

زبان و ادب فارسي

جليل شاكري