بررسي تطبيقي ابعاد تربيت در گلستان سعدي و نهج البلاغه

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

انسان در پرتو تربيت صحيح است كه به عنوان موجودي هدفمند و انديشه ورز به اهداف و آرمان هاي خود ، دست يافته و قله ي رفيع سعادت مطلوب خويش را فتح مي نمايد . از اين رهگذر ، براي انسان مسلمان ، تعليم و تربيت اسلامي ضرورتي مضاعف دارد . از سوي ديگر ، انسان براي پيمودن راه سعادت و بندگي ، احتياج به افراد تربيت يافته و وارسته اي دارد كه آنها راالگوي خويش قرار دهد و سيره ي عملي زندگي را از آن ها بياموزد . از اين رو معصومين ( ع ) ، بهترين و مطمئن ترين الگو بوده و ارائه ي ديدگاه ها و كشف و عرضه ي سيره ي تربيتي آن ها و تأثير و انعكاس آن بر ادبيات فارسي و آثار شاعران و نويسندگان فارسي ، در جهت تربيت صحيح ، ضرورتي انكار ناپذير است . اين پژوهش با محوريت « تربيت » به بررسي ابعاد تربيت از منظر گلستان سعدي و نهج البلاغه پرداخته است . روش كار بدين صورت است كه ، نخست گلستان سعدي و نهج البلاغه مطالعه گرديده و آموزه هاي تربيتي هر يك فيش برداري و شماره گذاري گرديده وسپس مورد تطبيق و بررسي قرار گرفته است . موضوعاتي كه در اين پژوهش بررسي شده است شامل ابعاد پنج گانه تربيت كه عبارتند از : تربيت ديني – اخلاقي ، عقلاني ، اجتماعي ، عاطفي و جسماني مي باشد . نزديكي و شباهت تفكر سعدي به كلام امام علي (ع) نشان مي دهد ؛ كه سعدي در بيان مضامين تربيتي ، از كلام گهر بار مولا علي (ع) بسيار تأثيرپذيرفته است و با بهره گيري از شگرد هاي زباني وبلاغي آن را در نوشته هاي خودمخصوصا در گلستان باز تاب داده است . نتايج اين پژوهش نشان مي دهد تربيت ديني – اخلاقي و اجتماعي درنامه ها و خطبه ها وحكمت هاي نهج البلاغه بيش تر آمده در حكايت هاي گلستان كمتر و برعكس تربيت عاطفي وعقلاني در حكايت هاي گلستان بيش تر نمود داشته و در نهج البلاغه كمتر همچنين تربيت جسماني هم در گلستان و هم در نهج البلاغه كمتر ديده شده است .

55504

دانشگاه وليعصر رفسنجان

مرضيه كهنوجي

زبان و ادب فارسي

زهرا سيد يزدي