بررسي اشارات قرآن به زبان بدن از منظر علم روانشناسي و تفسير ادبي كشاف

دانشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

انسانها موجوداتي اجتماعي هستند كه قادر نيستند بدون يكديگر زندگي كنند به محض اينكه با ديگران تعامل برقرار مي¬كنند ارتباط شكل مي¬گيرد. ارتباط غير كلامي و زبان بدن از مهمترين مسائل مورد توجه علم ارتباطات است. ارتباط غير كلامي در حافظه ماندگاري بيشتري دارد و از صداقت بالاتري برخوردار است و جهت تبادل حالات ميان¬فردي به كار گرفته مي¬شوند و احساسات و افكار را بروز مي-دهند. معمولاً انسانها به آساني احساس خود را به يكديگر به زبان نمي¬آورند يا انديشه¬اي را كه در سر مي¬پرورانند واژه¬ها براي تأمين منظورشان نا كافي¬اند كه در اين صورت براي آشكار ساختن احساس و انديشه خود از زبان تن بهره مي¬گيرند. از اين رو در اين پژوهش با استفاده از منابع كتابخانه¬اي و با تعمق در صد آيه از آيات قرآن كريم كه مشتمل بر اشارات و ژست¬هاي بدني هستند، تعداد پنجاه آيه با تكيه بر روش تحليلي- تطبيقي مورد بررسي قرار گرفت. بر اساس نتايج اين پژوهش مشخص شد كه دلالت¬هاي حالات و حركات دست در قرآن كريم بيشترين فراواني نسبت به حالات و حركات بدني ديگر دارد و دلالت¬هاي چهره، لحن كلام، حركات و رفتار چشم و نوع نگاه، حركات سر و تماس بدني به ترتيب در اولويت¬هاي بعد قرار دارند و ديگر اينكه دلالت¬هاي حالات و حركات بدني كه در قرآن كريم بيان شد منطبق بر دلالت حركات در علم روانشناسي است البته جز در مواردي كه حركات، وابسته به فرهنگ و آداب و رسوم باشد كه در بين جوامع مختلف به صورت متفاوت آشكار مي¬گردد مانند

57405

دانشگاه وليعصر رفسنجان

احمد قرائي سلطان آبادي -سميه حداد رنجبر

علوم قرآن وحديث

فرهاد زينلي بهزادان