تحليل مؤلفه هاي مفهومي امر به معروف و نهي از منكر در نهج البلاغه و تطبيق آنها بر آيات قرآني مرتبط

دنشگاه ولي عصر(عج) رفسنجان

كارشناسي ارشد

از جمله شيوه هاي دستيابي به معنا و مفهوم واژگان كه از زمان پيدايش آن در دانش معنا شناسي ديري نمي پايد، فرايند تجزيه و تحليل مؤلفه هاي مفهومي است. در اين روش با هدف دستيابي به معناي دقيق تر، پيكره معنايي يك واژه يا يك موضوع بررسي مي شود و آن مفاهيمي كه قوام دهنده آن هستند مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرند. امر به معروف و نهي از منكر در بين آموزه هاي ديني از جمله قرآن و نهج البلاغه از اهميت والايي برخوردار است به طوري كه با مطالعه و تحقيق مي توان به تمامي ابعاد و مباني دقيق آن در اين كتب مقدس دست يافت و لذا ضرورت دارد براي دستيابي به معناي دقيق تر و اجراي كاربردي تر اين دو فريضه، تلاش هايي در زمينه معناشناسي اين موضوع نيز صورت بگيرد. جستار حاضر كوشيده است با محوريت نهج البلاغه به واكاوي مفهوم امر به معروف و نهي از منكر بر مبناي تحليل مؤلفه اي بپردازد و واژه ها و مفاهيمي كه با اين موضوع در ارتباط هستند و به نوعي قوام دهنده معناي آن هستند را مورد بررسي و تحليل قرار دهد. بدين منظور خطبه ها، نامه ها و حكمت هايي از نهج البلاغه كه پيرامون امر به معروف و نهي از منكر بيان شده اند، مطالعه شد و با مراجعه به لغت نامه ها و شرح هاي موجود در اين زمينه، مؤلفه هاي مفهومي اين دو فريضه از جمله جهاد، هماهنگي حرف و عمل، ايمان، تعليم نفس، تسلط اشرار و عدم استجابت دعا و... با روش تحليلي تطبيقي بررسي و سپس با آيات مرتبط تطبيق داده شده است. همچنين با توجه به گستردگي اين موضوع در قرآن، مؤلفه هاي ديگري علاوه بر مؤلفه هاي تطبيقي همانند صلاة، صبر، عزم، ولايت، اقتدار و تمكين و ... نيز استخراج و مورد تحليل قرار گرفته اند.

57676

دانشگاه وليعصر رفسنجان

نهج البلاغه

حسين كامياب