روابط فرهنگي ايران و جمهوري هندوستان (1947-1983)

تهران

كارشناسي ارشد

Iran ( cultural relations , India( cultural relations , Iran ( Foreign relations) , India ( Foreign relations

در ابتدا فرهنگ و روابط فرهنگي مورد بحث قرار گرفته است . همچنين ضمن مبد؟ قرار دادن زمينه و پيوندهاي تاريخي ايران و هند، مروري كوتاه بر سابقه تاريخي و چگونگي روابط دو كشور دارد و در ادامه ي آن به بررسي ريشه ها و اصل روابط فرهنگي به موازات روابط سياسي پرداخته و مراحل مختلف هند از استقلال و از تكوين مراحل مختلف هند در دوران جديد و آزاد شدن هند از سيطره ي انگلستان و اوضاع سياسي اجتماعي اين دوران را بررسي نموده است . پس از آن كه از اوضاع سياسي و اجتماعي ايران سخني به ميان آمده به روابط سياسي ميان دو كشور اشاره شده است و سياست هاي فرهنگي دو كشور و موجبات فرهنگي و تاريخي و سياسي آن بحث شده است . يافته ها حاكي است كه روابط فرهنگي بين ايران و هند طي قرن ها برقرار بوده و اين روابط در گذشته مستحكم تر از امروز بوده است . عامل فرهنگي هميشه تابعي از نواسانات سياسي وقت بوده است چنانكه در زمان گوركانيان زيان فارسي ، زبان رسمي دربار شد اما بعد از استيلاي انگلستان به هند زبان فارسي فاموش شد. بعد از استقلال روابط ديپلماتيك ميان هند و ايران به طور رسمي برقرار مي شود و عواملي مانند ضرورت هاي سياسي ،حفظ منافع ملي ،ازوم انتقال تكنولوژي... لزوم برقراري روابط فرهنگي بين ؟مللي را توصيه مي كند. روابط ايران و هند هميشه تحت ت؟ثير روابط هند و پاكستان قرار داشته است . بعد از انقلاب كه ايران به گروه كشورهاي غير متعهد پيوست ، روابط فرهنگي ميان دو كشور در مرحله جديدي قرار گرفت و موافقت نامه هاي فرهنگي پيش به مدت چند سالي به حال تعليق در آمد و در سال 1361 قرارداد جديدي در زمينه فرهنگ ميان دولتين به امضا رسيد. ,

6083

هنرهاي تجسمي

دانشگاه هنر تهران

روابط فرهنگي بين الملل

جابر عناصري