مديريت ، آموزش و سازماندهي ملي در مطبوعات ايران

تهران

كارشناسي ارشد

PRESS,POLITICS,HISTORY,CENSORSHIP,MANAGEMENT,IRAN

هدف اين تحقيق بررسي ساختار دروني مطبوعات و ت؟ثير عوامل سياسي و اجتماعي بر آن در دوره هاي مختلف تاريخي است و بررسي معضلات مديريتي و سازماني و آموزشي در جرايد ايران مي باشد. شناخت الگوهاي جديد مديريتي و تشكيلاتي براي مطبوعات ايران از جمله اهداف اين پژوهش است . فرضيات تحقيق بدين شرح مي باشند: 1- مطبوعات فعلي داراي الگوي مناسب مديريت نيستند. 2- مديريت هاي مطبوعات به دليل كم توجهي به تخصص روزنامه نگاري در پيشبرد وظايف خود با دشواري روبرو هستند. 3- قدرت و توان اجرايي مديريت بخش تحريري در م؟سسات بزرگ پايين است و تقويت اين بخش از مديريت در بهبود وضع مطبوعات م؟ثر است . 4- بي توجهي به نقص روزنامه نگاري در مطبوعات سبب افت كمي و كيفي اين نشريات مي شود. 5- از ابتداي شكل گيري مطبوعات بزرگ به روند كار فرهنگي اين نهادها لطمه زده است . روش پژوهش ، روش كتابخانه اي و پيمايشي است . جامعه ي پژوهش ، 50 نفر از كاركنان بخش تحريري روزنامه و نشريات وابسته به م؟سسه كيهان است . يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه بنيان روزنامه نگاري در ايران از ابتدا بر پايه هاي صحيحي نبوده است و شكل گيري مطبوعات در ايران نه بر مبناي نيازهاي فرهنگي بلكه بر اساس ايجاد شرايط محيطي بوده است و مطبوعات در ايران نتوانسته اند از روند طبيعي رشد و تكامل فرهنگي و اجتماعي برخوردار شوند. همچنين آموزش حرفه اي را براي خبرنگاران امري ضروري دانسته و نقاط ضعف مطبوعات از ديدگاه مديريتي (از نظر پاسخگويان ) عبارت است از نداشتن توجه كامل به ابعاد روزنامه نگاري تخصصي ، به نبود سازماندهي مطلوب تحريري و اداري، برخورد سليقه اي با پاره اي مسائل سازماني و سياسي عمل كردن برخي مديران . ,

6133

هنرهاي تجسمي

دانشگاه هنر تهران

مديريت امور فرهنگي

محمد دادگران