تفكيك منابع انتشار آلودگي هواي كلان شهرها با استفاده از ضرايب انتشار (مطالعه موردي: شهر اصفهان)

علوم و مهندسي محيط زيست گرايش ارزيابي و آمايش سرزمين

10/7/2018 12:00:00 AM

آلودگي هوا به¬عنوان معضلي زيست¬محيطي در كلان¬شهرها همواره مورد بحث بوده است. جمعيت رو به رشد شهري، وجود كارخانجات و صنايع، خودروهاي فرسوده و آلاينده، رشد روزافزون وسايل نقليه از جمله خودروهاي شخصي به چرخه حمل¬ونقل به¬عنوان يكي از عوامل تاثيرگذار در آلايندگي شهرهاي بزرگ همچون اصفهان همواره مطرح بوده است؛ لذا اولين گام اصلي جهت مديريت آلودگي هوا در اين قبيل شهرها، شناسايي و تعيين سهم هر آلاينده در توليد آلودگي است. منابع توليد¬كننده آلودگي شامل منابع ساكن (واحد¬هاي با كاربري¬هاي مختلف مثل خانگي، عمومي، كشاورزي، نيرو¬هاي مسلح، واحد¬هاي صنعتي كوچك، حمل¬و¬نقل، نيروگاه¬ها و صنعت) و منابع متحرك (خودرو¬هاي سبك شخصي، وانت¬بار، تاكسي، ميني¬بوس، اتوبوس¬هاي خصوصي و دولتي، موتورسيكلت و كاميون) ميباشند. مدل ضرايب انتشار، به¬عنواني مدلي كارآمد جهت سهم¬بندي منابع آلاينده هواي اصفهان در سال 1396، جهت انجام اين پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است. نتايج بهدست آمده از به-كارگيري اين مدل نشان مي¬دهد كه با وجود صنعتي بودن استان، انتشار آلودگي منابع متحرك بيشتر از ثابت است؛ به¬طوريكه ميزان 37/97 درصد وزني كل آلاينده¬هاي اصفهان را منابع متحرك و تنها 63/2 درصد را منابع ثابت تشكيل مي¬دهند. ذرات معلق با 43/47 درصد، بيشترين درصد وزني آلايندگي هوا را در مقايسه با ساير آلاينده¬ها در كلان¬شهر اصفهان دارد كه 7/99 درصد اين ميزان مربوط به منابع متحرك و كمترين ميزان انتشار منابع ساكن (3/0 درصد) مربوط به اين آلاينده است. كربن مونوكسيد با 06/24 درصد، اكسيدهاي نيتروژن با سهم 73/13 درصد، اكسيد¬هاي گوگرد با 69/11 درصد و هيدروكربنها با 09/3 درصد بهترتيب در رتبههاي بعدي آلايندگي شهر اصفهان قرار دارند. براي تمامي آلايندههاي مورد بررسي، سهم منابع متحرك در توليد آلايندگي بيشتر از منابع ثابت است.

76257

دانشگاه اردکان

علوي كامليا Alavi Camelia