تأثير نانوكود پتاسيم، كوكوپيت، بقاياي درخت نخل (پالم پيت) و بقاياي گياه روناس بر رشد و عملكرد گياه هميشه بهار (Calendula officinalis L.) در شرايط خشكي

علوم و مهندسي باغباني گرايش درختان ميوه

10/7/2017 12:00:00 AM

خشكي يكي از مهم¬ترين تنش¬هاي محيطي است كه موجب كاهش توليد و عملكرد گياه خصوصاً در مناطق خشك و نيمه¬خشك مي¬شود. هدف از پژوهش حاضر كاربرد برخي مواد اصلاحي در خاك جهت افزايش مقاومت گياه هميشه‌بهار (Calendula officinalis L.) به تنش خشكي بود. اين تحقيق به¬صورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح كاملاً تصادفي با سه تكرار انجام گرفت. تيمارها شامل (شاهد (فقط خاك)، يك و دو گرم نانو كود پتاسيم به ازاي يك كيلوگرم خاك، 30 درصد حجمي گلدان كوكوپيت، 30 درصد حجمي گلدان پالم پيت و 30 درصد حجمي بقاياي روناس) در سه سطح خشكي (40، 60 و 80 درصد ظرفيت مزرعه) بودند. بر اساس نتايج به‌دست‌ آمده با افزايش سطح تنش خشكي شاخص‌هاي رشدي گياه به‌طور معني¬داري كاهش يافت. بيشترين ارتفاع گياه، تعداد برگ، وزن تر و خشك اندام هوايي و ريشه در تنش خشكي 60 درصد ظرفيت مزرعه كه با بقاياي گياه روناس تيمار شده بودند، حاصل شد. كم¬ترين وزن تر و خشك ريشه و گل در تمام سطوح خشكي در گياهان تيمار شده با پالم پيت به دست آمد. گياهاني كه با پالم پيت تيمار شده بودند در هر سه سطح تنش خشكي وارد فاز زايشي و توليد گل نشدند. تنش خشكي اثر معني¬دار بر ميزان آنزيم كاتالاز، پروتئين كل و RWC نداشت ولي به¬طور معني¬داري ميزان آنزيم پراكسيداز را در گياه افزايش داد. به‌طوركلي، نتايج به دست آمده نشان داد كه بقاياي گياه روناس در مقايسه با ساير تيمارها، به خوبي توانست مقاومت گياه هميشه‌بهار را به تنش خشكي افزايش دهد. با توجه به هزينه كم، قدرت بالاي نگه¬داري رطوبت و تخلخل بالا، بقاياي روناس مي-تواند به‌عنوان بستر كشت مطلوب در مناطق خشك جهت كاهش مصرف آب مورد استفاده قرار گيرد.

76576

دانشگاه اردکان

دهستاني مريم Dehestani Ardakani Maryam , شيرمردي مصطفي Shirmardi Mostafa