بررسي اثر داروي هيدروكسي اوره بر ميزان نياز بيماران تلاسميك به تزريق خون

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

كودكان

بيماري تالاسمي يكي از شايعترين آنمي هاي هموليتيك با زمينه ارثي است كه نقص در ساخت زنجيره هاي بنيادي هموگلوبين زمينه ساز اين بيماري است و بيماران مبتلا از افت مداوم و پيشرونده هموگلوبين خون رنج مي برند درمان اين بيماري عمدتا شامل تزريق هاي مكرر خون جهت حفظ هموگلوبين در سطح مطلوب و تجويز منظم دسفرال جهت كاهش بار اضافي آهن مي باشد يكي از درمانهاي تجربي پيشنهاد شده در بيماران تالاسميك استفاد ه از داروهاي سيتوتوكسيك نظير هيدروكسي اوره مي باشد كه با افزايش توليد هموگلوبين نوع جنيني HbF سبب افزايش پايداري و ويسكوزيته هموگلوبين خون آنان مي گردد. در اين طرح تحقيقاتي نيز تعداد 30 نفر از بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور شهرستان سنندج در طول يك دوره ي 6 ماهه تحت درمان تجربي با داروي هيدروكسي اوره به ميزان 15 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن روزانه قرار گرفتند و نهايتا نتايج زير بدست آمد. متوسط هموگلوبين خون بيماران در 6 ماهه قبل از اجراي طرح 17/8 گرم در دسي ليتر بود كه اين ميزان در طول اجراي طرح به 39/9 گرم در دسي ليتر افزايش يافت )P>.300( و ميانگين فاصله زماني بين خونگيريهاي اين بيماران نيز از 23/30 روز در 6 ماهه قبل از اجراي طرح به 84/47 روز در اجراي طرح افزايش يافت )P>.730(و تعداد 7 نفر از بيماران بطور كامل بعد از حداكثر 3 ماه مصرف دارو نيازشان به خونگيري قطع گرديد. متوسط درصد هموگلوبين جنيني اين بيماران 87/18 درصد در زمان تشخيص بيماري به 39/35 درصد پايان طرح رسيد )P>.000( كه نشانه اثربخشي دارو در افزايش سطح اين نوع هموگلوبين است .باتوجه به نتايج بدست آمده مي توان ادعا نمود كه مصرف داروي هيدروكسي اوره توسط بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور مي تواند نقش مهمي در افزايش سطح هموگلوبين خون و كاهش نياز بيماران به تزريقهاي مكرر خون و به طبع آن كاهش سطح فريتين خون آنان در دراز مدت داشته باشد. لغات كليدي: تالاسمي ماژور - هيدروكسي اوره - خونگيري - هموگلوبين

79235

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

ناهيد قطبي