عنوان
بررسي ارتباط مصرف سيگار با ميزان نياز به مسكن در بيماران با عمل جراحي اندام تحتاني در بيمارستان بعثت سنندج سال 1382
نويسنده اصلي
زاهدي، ليلا
محل تحصيل
دانشگاه ععلوم پزشكي كردستان ,
رشته تحصيلي
پزشكي
چكيده
مقدمه : درد حاد پس از عمل ، يك واكنش فيزيولوژيك پيچيده در پاسخ به آسيب بافتي ، اتساع احشايي و يا بيماري است . درد حاد پس از عمل تاثيرات فيزيولوژيك ناخواسته با تظاهرات روي اعضاء مختلف ايجاد ميكند و اين در حالي است كه اداره درد پس از عمل ممكن است به خوبي انجام نگيرد، بطوريكه از هر دو بيماري كه تحت عمل جراحي قرار ميگيرند يكي از آنها در اولين روز پس از عمل دچار درد شديد ميشود)9(. كه بر اساس مطالعه اي كه در سال 1997 در سوئد صورت گرفته 79 درصد بيماران در روز دوم پس از عمل جراحي از درد متوسط تا شديد شكايت دارند)01(.بنابراين لازم است توجه بيشتري به درد پس از عمل صورت گيرد. مخدرها بطور شايعي در درمان درد پس از عمل جراحي بكار ميرود ولي ترس از عوارض اين داروها هميشه وجود دارد)11(. از آنجا كه بيش از 90 درصد افراد معتاد سيگاري هستند، بر آن شديم كه نقش سيگار و تاثير آنرا بر ميزان نياز به مسكن مخدري در كساني كه تحت عمل جراحي اندام تحتاني قرار گرفته اند بررسي كنيم . مواد و روشها: جامعه آماري شامل بيماران مرد بالاي 14 سالي بود كه تحت عمل جراحي اندام تحتاني گرفته بودند. و در بخش ارتوپدي مردان بيمارستان بعثت سنندج در چهار ماهه تير، مرداد، شهريور، مهر سال 1382 بستري بودند. حجم نمونه 80 نفر بود كه در آن افراد سيگاري و غير سيگاري بطور مساور و از هر كدام ابزار گردآوري اطلاعات بصورت پرسشنامه بود و اطلاعات شامل : مشخصات بيمار - شغل - تحصيلات - محل زندگي - سابقه مصرف سيگار - تعداد نخ سيگار - طول مدت مصرف سيگار - اعتياد به الكل - نوع عمل جراحي اندام تحتاني - دوز مسكن مورد نياز و دفعات تجويز مسكن بود. نوع مطالعه Case control بود و با استفاده از نرم افزار Spsswin و تستهاي كايدو و فيشر صورت گرفت . نتايج : نتايج اين مطالعه كه شامل 50 درصد افراد سيگاري و 50 درصد افراد غير سيگاري بود به اين ترتيب بود: 5/27 درصد يعني اكثرين افراد تحت مطالعه از نظر شغل بيكار بودند. از نظر تحصيلات 3/56 درصد افراد تحت مطالعه تحصيلات متوسطه داشتند و 30 درصد افراد بي سواد بودند و 7/13 درصد افراد تحصيلات دانشگاهي داشتند. از نظر محل زندگي 45 درصد افراد ساكن سنندج بودند كه اكثريت محل زندگي را به خود اختصاص داده بودند. از 50 درصد افراد سيگاري 2/25 درصد افراد بيشتر از 10 نخ سيگاردر روز استعمال كردند. 3/6 درصد افراد سابقه الكل داشتند. حدود 8/33 درصد بيماران تحت عمل جراحي ساق پا و 6/32 درصد، مورد عمل جراحي ران قرار گرفته بودند و 5/22 درصد افراد عمل جراحي لگن داشتند. دوز مسكن مورد نياز در 5/97 درصد، mg/Dose 100 و 3/1 درصد mg/Dose 50 و 3/1 درصد mg/Dose 200 بوده است . و دفعات مسكن مورد نياز در 80 درصد بيماران در 24 ساعت اول بعد از عمل و 20 درصد موارد، 2 بار در 24 ساعت اول بعد از عمل بوده است . نياز به مسكن در 90 درصد افراد غير سيگاري يكبار و 10 درصد موارد دوبار در 24 ساعت اول بوده است اما در افراد سيگاري حدود 70 درصد بيماران يكبار و 30 درصد بيماران دوبار در 24 ساعت اول نياز به مسكن داشته است . نتيجه گيري: بر اساس نتايج اين مطالعه نياز به مسكن در 24 ساعت اول بعد از عمل جراحي اندام تحتاني ، در بيماران سيگاري نسبت به بيماران غير سيگاري بيشتر بوده است با 4P=./. كلمات كليدي: سيگار - مسكن - عمل جراحي اندام تحتاني
شماره ركورد
79307
شهر محل تحصيل
دانشگاه ععلوم پزشكي كردستان ,
دانشگاه
دانشگاه علوم پزشکي کردستان
استاد راهنما
ناصري