بررسي توزيع فراواني بيماري هيداتيدوز بر اساس خصوصيات دموگرافيك و پاتولوژيك در بيماران جراحي شده در بيمارستانهاي دانشگاهي شهر سنندج در طي سالهاي 75 - 85

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

پزشكي

مقدمه : كيست هيداتيك از آلودگي هاي قابل انتقال بين انسان و دام است و يكي از مشكلات بهداشتي و اقتصادي در جوامعي كه دامپروري در آن رايج است به شمار مي رود. در ايران هم اين بيماري از بيماريهاي انگلي عمده به شمار مي رود كه درصد بالايي از تخت هاي بيمارستاني را سالانه به خود اختصاص مي دهد. گام نخست در كنترل و پيشگيري اين بيماري آگاهي از خصوصيات اپيدميولوژيك بيماري است . روش كار: اين مطالعه توصيفي بوده و اطلاعات حاصل از بررسي 36 پرونده بيمار جراحي شده در طي سال هاي 85-1375 جمع آوري و توصيف گرديد. نتايج : بر اساس نتايج حاصل از اين مطالعه 14 مورد مبتلايان (8/38 درصد) مرد و 22 مورد (2/61 درصد) زن بودند. بيشترين ميزان آلودگي در گروه سني 30-21 سال (7/27 درصد) و از نظر شغل نيز در زنان خانه دار د(1/36 درصد) ديده مي شد. از لحاظ محل زندگي نيز شهر سنندج با 7/52 درصد و از لحاظ علايم باليني نيز شايع ترين علامت درد شكم ، سرفه و درد سينه به ترتيب 5/55 درصد و 1/11 درصد بود. شايع ترين ارگان درگير كبد (7/77 درصد) و سپس ريه (1/11 درصد) بود. نتيجه گيري: همان طور كه از نتايج مطالعه استنباط مي شود بيشترين فراواني كيست هيداتيك در گروه سني 30-21 سال و زنان خانه دار و ساكنين شهر سنندج ديده مي شود. بنابراين اموزش كافي به گروههاي در معرض خطر در خصوص راههاي انتقال ، پيشگيري اين بيماري ضروري به نظر مي رسد.

79549

دانشگاه علوم پزشكي كردستان ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

جعفر مبلغي