بررسي تاثير آموزش به بيماران مبتلا به سل ريه در رابطه با مراقبت از خود در بيمارستان قدس سنندج در سال 1371

دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي ,

پرستاري گرايش آموزش

اين پژوهش يك مطالعه پيش تجربي است كه به منظور تعيين تاثير آموزش بر ميزان اطلاعات بيماران مبتلا به سل ريه ، در رابطه با مراقبت از خود در بيمارستان قدس سنندج انجام گرفته است . اين پژوهش داراي دو متغير (متغير مستقل آموزش و متغير وابسته آگاهي در مورد مراقبت از خود) است كه بصورت تك گروهي انجام شده است . پژوهشگر ابتدا بصورت غيرتصادفي و مبتني برهدف بيمارستان قدس سنندج را انتخاب نموده و 44 نفر از بيماران مبتلا به سل ريه را (با توجه به رضايت آنها) كه اكثريت بيسواد بوده و در بخش بستري بودند جهت انجام پژوهش برگزيد. واحدهاي مورد پژوهش 27 نفر زن و 17 نفر مرد بين سنين 25 تا 65 سال بوده كه براي اولين بار در بيمارستان قدس سنندج بستري شده اند. در ضمن گروه مورد مطالعه در زمان انجام پژوهش بيماري جسمي و يا رواني حاد ديگري نداشتند. ابزار گردآوري داده ها در اين پژوهش پرسشنامه اي شامل 57 سوال بوده كه 8 سوال در مورد مشخصات فردي و 49 سوال در رابطه با ماهيت بيماري سل ريه و آگاهي در مورد مراقبت از خود بوده است . پرسشنامه به روش مصاحبه قبل از اجراي برنامه آموزشي به منظور انجام آزمون اوليه توسط واحدهاي مورد پژوهش جواب داده شد و ميزان اطلاعات واحدهاي مورد پژوهش سنجيده شد. سپس پژوهشگر برنامه آموزشي را از طريق سخنراني و پرسش و پاسخ و با استفاده از وسايل كمك آموزشي (فيلم ويدئو، اسلايد، نوار ضبط و پوستر) در طي دو روز صبح و عصر براي واحدهاي مورد پژوهش به اجرا گذارده و ده روز بعد از ارائه آموزش به منظور تعيين تاثير آموزش ، آزمون ثانويه بكار برده شد كه همان پرسشنامه آزمون اوليه بوده كه مجددا به روش مصاحبه مورد از واحدهاي مورد پژوهش ، به آن پاسخ داده شد و با مقايسه نتايج بدست آمده از آزمون ثانويه با نمرات بدست آمده از آزمون اوليه ميزان اطلاعات بيماران مبتلا به سل ريه بستري در بيمارستان قدس سنندج مورد سنجش قرار گرفت . جهت تجزيه و تحليل آماري 17 جدول تهيه گرديد و به منظور تاثير آموزش از آمار توصيفي و استنباطي استفاده شده است . نتايج حاصله ازمقايسه دو آزمون نشان داد كه بيماران مبتلا به سل ريه بستري در بيمارستان قدس سنندج قبل از آموزش اطلاعات كافي را در رابطه با بيماري سل ريه و نحوه مراقبت از خود نداشتند كه پس از آموزش ميزان اطلاعات آنها به طور قابل توجهي افزايش پيدا كرد. يافته هاي اين پژوهش و كاربرد روشهاي آماري، مبين آن بوده است كه اين روش آموزشي توانسته است با خطاي كمتراز 001/0(001/0)p>اطمينان 999/0 موثر واقع گردد و فرضيه پژوهش تايي شده است . با تجزيه و تحليل آماري در بررسي چگونگي تاثير آموزش در رابطه با متغيرهايي چون سن ، جنس ، شغل ، تعداد اعضاء خانواده ، مدت زمان شروع بيماري، وضعيت تاهل و محل سكونت توسط آزمون تي اين نتيجه گيري شد كه : - افزايش نمره در گروه باسواد بصورت معناداري كمتراز گروه بيسواد بوده است . - افزايش نمره در رابطه با ساير متغيرها تفاوت معناداري در گروههاي مربوطه نداشته است و اين بدين معناست كه اين روش آموزشي بر واحدهاي مورد پژوهش بيسواد تاثير بيشتري نسبت به واحدهاي مورد پژوهش باسواد داشته است . كاربرد نتايج حاصله از اين پژوهش در زمينه هاي مختلف پرستاري( آموزش ، مديريت ، خدمات باليني ، آموزش بهداشت و پژوهشهاي پرستاري) مورد بحث و بررسي قرار گرفته است و براساس نتايج بدست آمده پيشنهاداتي جهت انجام پژوهشهاي بعدي ارائه شده است . با در نظر گرفتن نتايج فوق پژوهشگر پيشنهاد مي كند كه در آينده از اين روش آموزشي به بيماران مبتلا به سل ريه كه اكثر آنها را افراد بيسواد تشكيل مي دهند از طريق كلاسهاي آموزشي در خانه هاي بهداشت و مراكز مبارزه با سل در مورد چگونگي مراقبت از خود در بيماري سل ريه و جلوگيري از عود مجدد بيماري و پيشگيري از از انتقال آن توسط پرستاران و بهورزان آموزش لازم داده شود. همچنين در رابطه با ساير مراقبتهاي پرستاري در بيماريهاي مختلف و چگونگي مراقبت از خود در بيماران مبتلا به بيماريهاي مزمن نيز از اين روش آموزشي استفاده شود و در نهايت از مسئولين و مربيان دانشكده هاي پرستاري و مامايي درخواست مي شود كه به نقش پرستاران در آموزش به مددجويان توجه بيشتري شود.

80097

دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي ,

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

زهرا پوراسماعيل