بررسي ارزش تشخيصي تالاسمي ماژور در جنين با استفاده از DNA آزاد جنيني (cff-DNA) و گلبول هاي قرمز هسته دار جنيني (nRBC) موجود در خون مادر به عنوان غير تهاجمي

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي مولكولي

چكيده فارسي مقدمه 4 درصد از مردم دنيا حامل ژن آن / بيماري تالاسمي مهمترين اختلال ارثي در سطح جهان است. حدود 5 هستند، ايران نيز روي كمربند تالاسمي قرار گرفته است؛ لذا تشخيص و غربالگري اين بيماري در دوران جنيني از اهميت ويژه اي برخوردار است. استفاده از روش هاي غير تهاجمي در تشخيص هاي پيش از تولد بسيار مورد توجه قرار گرفته است. در اين مطالعه به بررسي ارزش تشخيصي يكي از اين روش ها با استفاده از nRBC و cff-DNA ، در تشخيص بتاتالاسمي پرداخته شده است. مواد و روش ها از 23 خانم باردار مبتلا به تالاسمي مينور ) ميانگين سن جنين: 11 هفته( 11 ميلي ليتر خون گرفته شد . با استفاده از روش MACS و آنتي بادي CD71 و انجام ايمنوسيتوشيمي با آنتي بادي هاي ضد زتا و اپسيلون گلوبين، سلول هاي nRBC جنيني جدا سازي شده و با استفاده از روش MDA ، ژنوم چند برابر شد و از آن در تكثير ژن بتا گلوبين استفاده شد. از طرف ديگر با استفاده از روش THP ، cff-DNA از پلاسماي مادر جداسازي شد و قطعات زير 211 جفت باز به عنوان DNA جنيني از روي ژل آگارز ريكاوري شد و با استفاده از touch down PCR و پرايمر هاي اختصاصي ژن بتا گلوبين تكثير گرديد و محصولات تكثير اين ژن با استفاده از پرايمر هاي مورد استفاده توالي يابي شد. نتايج توالي يابي با نتايج حاصل از كوريوسنتز مقايسه شد. نتايج نتايج نشان داد كه حساسيت و اختصاصيت روش با استفاده از nRBC به ترتيب برابر با 111 % و 23 % و با استفاده از cff-DNA برابر با 111 % و 44 % بوده است. نتيجه گيري اين روش ها به دليل داشتن حساسيت بالا روش هاي مناسبي جهت غربالگري مي باشند اما چون اختصاصيت آن ها پايين تر از روش هاي تهاجمي رايج است نمي توان به عنوان روش تشخيصي از آن ها استفاده كرد. كلمات كليدي: گلبول هاي قرمز هسته دار جنيني- تالاسمي ماژور- DNA آزاد جنيني

81106

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي مولكولي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

محمدسعيد هخامنشي، سياوش گرايش نژاد