ارزيابي اثر سن موش هاي ماده بر كارايي جداسازي سلول هاي بنيادي جنيني از بلاستوسيست موش

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

سلولي و مولكولي

چكيده سلول هاي بنيادي جنيني موشي توانايي تكثير نامحدود و تمايز به مشتقات هر سه لايه زاياي جنيني را دارا هستند. اين ويژگي هاي بنيادي باعث شده است كه اين سلول ها به عنوان مدل مناسبي براي تحقيقات زيست شناسي و پزشكي مطرح گردند. بنابراين توليد سلولهاي بنيادي جنيني با كارايي بالا وپايدار ضروري به نظر مي رسد. در مطالعه حاضر، ما از بلاستوسيت هاي تكوين يافته از اووسيت هاي لقاح يافته موش هاي ماده C57BL/6 با سن دو، چهار و شش ماه سلول هاي بنيادي جنيني جداسازي كرديم. سلول هاي جداسازي شده از نظر كارائي جداسازي، خودتجديدي و توانايي تمايز مقايسه شدند. همه سلول هاي توليد شده ماركرهاي پلوري پوتنسي را در سطح پروتئين بيان كردند و داراي فعاليت آلكالين فسفاتاز بودند. در محيط كشت 3i ، بيان ژن هاي پلوري پوتنسي در گروه 2-C57 بطور معناداري كمتر از دو گروه 4-C57 و 6-C57 بود اما بيان ژن هاي تكويني در در گروه 4-C57 و 6-C57 در مقايسه با گروه 2-C57 بطور معني داري افزايش داشت. توان تمايزي و تعداد كرومزوم هاي نرمال با افزايش سن كاهش پيدا كرد. بالاترين مدت زمان دو برابر شدن و بيشترين درصد سلول هاي موجود در فاز S متعلق به سلول هاي 2-C57 بود. يافته ها نشان دادند كه مي توان از بلاستوسيت هاي تكوين يافته از اووسيت هاي لقاح يافته موش هاي ماده دو ، چهار و شش ماهه سلول بنيادي جنيني توليد كرد اما پيشنهاد مي شود كه هم كارائي جداسازي سلول هاي بنيادي جنيني و هم خصوصيات اين سلول هاي جداسازي شده شامل پلوري پوتنسي، خودنوزايي، چرخه سلولي و مدت زمان دو برابر شدن با افزايش سن تغيير پيدا مي كند. كلمات كليدي: موش C57BL/6 ، توده داخلي سلولي بلاستوسيست، سن مادر، اثرات مادري، سلولهاي پرتوان

81115

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

پزشكي مولكولي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

فردين فتحي