بررسي ميزان بيان ژن گيرنده هاي خانواده CXCR در مدل حيواني بيماري كوليت اولسراتيو

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ايمونولوژي

چكيده فارسي زمينه و هدف: بيماري كوليت اولسراتيو وضعيتي است كه در آن التهاب حاد و مزمن موكوس توسط سلول هاي التهابي چند هسته اي و تك هسته اي، از بين رفتن ساختار موكوس و از بين رفتن سلول هاي گابلت ديده مي شود. التهاب غني از نوتروفيل در بافت كولون بيماران مبتلا به كوليت اولسراتيو يكي از ويژگي هاي مهم هيستوپاتولوژي اين بيماري مي باشد. با اين وجود، بيان CXCR ها كه در فراخواني نوتروفيل ها نقش مهمي دارند هنوز به صورت كامل روشن نشده است. مواد و روش¬ها: در اين روش براي القا بيماري در موش هاي صحراي ويستار از استيك اسيد 4% ( 3/2 =pH) استفاده شد، كه به صورت داخل ركتالي به موش هاي صحرايي تحت مراقبت تزريق مي شد. بعد از حدودا 48ساعت موش هاي صحرايي مدل كوليت اولسراتيو ايجاد و آماده ي نمونه برداري شدند. نمونه كولون جدا شده از لحاظ ويژگي هاي ماكروسكوپي مورد بررسي قرار گرفت. به منظور اثبات التهاب و مدل ايجاد شده از رنگ آميزي هماتوكسيلين و ائوزين (H&E) استفاده شد. سپس با استفاده از تكنيك qRT-PCR ميزان بيان نسبي CXCR ها پرداخته شد. در اين مطالعه از SPSS ورژن 20 و t-test جهت مقايسه بيان نسبي mRNA و همچنين نسبت وزن روده به وزن كل بدن در دو گروه تيمار و كنترل استفاده شد (P<0.05). يافته ها: يافته هاي حاصل از آناليز نتايج RT-qPCR نشان داد كه ژن CXCR2 بيشترين بيان را در گروه موش هاي صحرايي القا شده توسط اسيد استيك نسبت به گروه كنترل داشته است كه حدود 32 برابر بيشتر بوده است (P=0.018). ساير CXCRها در اين مطالعه از لحاظ آماري تغير معني داري ندشتند(P>0.05) نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه CXCR2 كه به عنوان يكي از مهم ترين گيرنده كموكاين هاي ELR+ مي باشد ممكن است نقش مهمي در پاتوفيزيولوژي بيماري داشته باشد، در نتيجه مي توان گفت CXCR2 مي توند يك هدف مناسب درماني براي بيماري كوليت اولسراتيو باشد هر چند كه مطالعات بيشتري بخصوص بر نمونه هاي انساني لازم است. واژه هاي كليدي: CXCR، كوليت اولسروز، پاتوفيزيولوژي، اسيد استيك

81147

دانشگاه علوم پزشكي كردستان

ايمونولوژي

پزشكي

دانشگاه علوم پزشکي کردستان

علي جليلي، رامان مولودي